بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٥٢١
ششم : آن كه بر اسب عربى سوار نشوند ،
و اگر ايشان سلام كنند در جواب عليك بگويد .
و با ايشان شركت نكنند ، و مضاربه به ايشان ندهند ، و واجب است كه مأكولاتى كه قابل تطهير نباشد ، مانند روغن و عرقها كه ايشان ملاقات كرده باشند از ايشان نگيرند .
اگر چيزى باشد كه قابل تطهير باشد مانند جامه‌ها ، اگر خشك از ايشان گيرند پاك است . و اگر ملاقات به رطوبت كرده باشند ، بعد از گرفتن آب كشند .
و پوست و آنچه از پوست به عمل مىآيد ، مانند كفش و چكمه و گوشت و چيزهائى كه در طهارت و حليت آنها تذكيه شرط است ، از ايشان نمىتوان گرفت .
و همچنين مايعاتى كه در ميان پوست جا كرده باشند ، مانند روغن و دوشاب و شيره امله و هليله ، و امثال اينها كه در ميان دبه يا مشگ كرده باشند از ايشان نمىتوان گرفت . و در اين احكام ساير كفار از هنود و غير ايشان با ايشان شريك‌اند ، بلكه بدترند .
و ايضا بهتر آن است كه حاكم مسلمانان مقرر فرمايد كه جميع كفار در روز برف و باران از جاهاى خود حركت نكنند كه مسلمانان را نجس مىكنند .
و اگر بشنوند كه ايشان به مسلمانى دشنام داده‌اند ، يا اهانت رسانيده ، منع و زجر و تأديب كنند ، و ايشان را بر مسلمانان مسلط نگردانند ، و مسلمانان را نيز تأكيد كنند كه به عبث اهانت به ايشان نرسانند .
و اگر ميان ايشان و مسلمانان منازعه باشد ، بايد حاكم شرع مسلمانان ميان ايشان حكم كند . و اگر با يكديگر نزاعى داشته باشند ، مشهور آن است كه حاكم مسلمانان مخير است ميان آن كه