بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٤٨٧

[ آداب سعى ]

بخواند روى به كعبه :

اللهم انى اعوذ بك من عذاب القبر و فتنته و غربته و وحشته و ظلمته و ضيقه و ضنكه ، اللهم اظلنى فى ظل عرشك يوم لا ظل الا ظلك .

پس از آن پايه به زير آيد و پشت خود را برهنه كند و بگويد :

يا رب العفو ، يا من امر بالعفو ، يا من هو اولى بالعفو ، يا من يثيب على العفو العفو العفو العفو ، يا جواد يا كريم ، يا قريب يا بعيد ، اردد على نعمتك ، و استعملنى بطاعتك و مرضاتك .

و بهتر آن است كه در پايهء چهارم نيت كند كه هفت شوط سعى ميان صفا و مروه مىكنم در عمرهء اسلام عمرهء تمتع از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه .

و چون به زير آيد پاشنهء پاها را به كوه صفا بچسباند و همان نيت را اعاده كند و روانه شود ، و در حكم نيت باشد تا فارغ شود .

و احوط آن است كه با وضو باشد .

و سنت است كه جامه و بدنش از نجاسات پاك باشد . و سنت است كه پياده باشد ، و ميانه رود از صفا تا به مناره ، و از آنجا تند راه رود به مانند شتر تا بازار عطاران ، و از آنجا ميانه به رود تا مروه .

و اگر سواره باشد چهار پاى خود را تند كند . و زنان را سنت نيست تند رفتن .

و در حال تند رفتن بگويد :

بسم اللّه و بالله و الله اكبر ، و صلى الله على محمد و على اهل بيته ، اللهم اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم و انت الاعز الاكرم ، و اهدنى للتى هى اقوم ، اللهم ان عملى ضعيف فضاعفه لى و تقبل منى ، اللهم لك سعيى و بك حولى و قوتى ، تقبل منى يا من يقبل عمل المتقين .