بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٩٣

فصل اول در بيان سندهاى اخبار متعدده است كه متعلق به قصيدهء دعبل است

احب قصى الرحم من أجل حبكم * و أهجر فيكم زوجتى و بناتى

يعنى دوست مىدارم آنها را كه خويش من نيستند ، يا خويشى دور دارند هرگاه دوست شما باشند ، و دورى مىكنم از زن خود و دختران خود اگر شيعه و موالى شما نباشند .

و أكتم حبيكم مخافة كاشح * عنيد لاهل الحق غير موات

يعنى : و پنهان مىكنم محبت شما را از ترس دشمنى كه پنهان مىكند دشمنى خود را و معاند اهل حق است و موافق در مذهب نيست .

فيا عين بكيهم وجودى بعبرة * فقد آن للتسكاب و الهملات

يعنى : اى ديده گريه كن بر ايشان ، وجود و بخشش كن به آب ديده ، پس به تحقيق كه وقت آن شده است كه فرو ريزد آب ديده را و نهرها از اشك جارى گردانى .

لقد خفت فى الدنيا و أيام سعيها * و انى لارجو الامن بعد وفاتى

يعنى : سوگند مىخورم به تحقيق كه ترسان بودم از دشمنان در دنيا و روزهاى سعى دنيا ، و به درستى كه اميد دارم كه ايمن باشم به بركت شفاعت پيشوايان دين از خوف عذاب الهى بعد از وفات من .

دعبل گفت : چون اين بيت را خواندم حضرت امام رضا عليه السلام فرمود : خدا ايمن گرداند تو را در روز ترس بزرگ يعنى روز قيامت .

أ لم تر أنى مذ ثلاثون حجة * أروح و أغدوا دائم الحسرات

يعنى : آيا نمىبينى كه مدت سى سال است كه پسين و بامداد بر من مىگذرد ، و پيوسته در حسرتم از مظلوم بودن اهل بيت رسالت .

أرى فيئهم فى غيرهم متقسما * و أيديهم من فيئهم صفرات

يعنى : مىبينم حقوق ايشان را از خمس و غنائم و انفال و غير