بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٨٠
فصل اول در بيان سندهاى اخبار متعدده است كه متعلق به قصيدهء دعبل است
مقدس او تحفه‌ها از درود و ثنا .
و صلى عليه اللّه ماذر شارق * و لاحت نجوم الليل مبتدرات
يعنى : و صلوات فرستد بر او حق تعالى مادام كه طلوع كند خورشيد از افق ، و مادام كه ظاهر شوند ستاره‌هاى شب مبادرت كنندگان طلوع آفتاب را .
أ فاطم لو خلت الحسين مجدلا * و قد مات عطشانا بشط فرات
اذا للطمت الخد فاطم عنده * و أجريت دمع العين فى الوجنات
يعنى : اى فاطمه اگر خيال كنى حسين را كه به تيغ بىدريغ اعدا بر خاك كربلا افتاده ، و در كنار شط فرات تشنه لب جان داده ، هرآينه طپانچه بر گونهء گلگون خود خواهى زدن أى فاطمه ، و نهرها از آب ديدهء محزون بر گونه‌هاى گلگون خود جارى خواهى كرد .
أ فاطم قومى يا ابنة الخير فاندبى * نجوم سماوات بأرض فلات
يعنى : اى فاطمه برخيز أى دختر بهترين خلق خدا ، و ندبه و نوحه كن بر فرزندان خود ، كه ستاره‌هاى فلك امامت و رفعت‌اند ، و در زمين بيابان چون به مذلت افتاده‌اند .
قبور بكوفان و اخرى بطيبة * و اخرى بفخ نالها صلواتى
يعنى : قبرى چند در كوفه است ، و قبرهاى ديگر در طيبه است ، يعنى مدينهء طيبه ، و قبرهاى ديگر در فخ مكهء مشرفه است برسد به آنها صلوات من .
مترجم گويد : قبرهاى كوفه اشاره به ضرايح مقدسهء حضرت امير المؤمنين و حضرت امام حسين صلوات اللّه عليهما و قبور شهداى كربلا است ، و بعضى از اولاد ائمه عليهم السلام كه در كوفه و حوالى آن مدفون‌اند .