الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٩٣

پند

كسى كه عزت خود بخواهد ، درهم و دينار نزد او بىارزش است .

كسى كه بر زمين هموار حركت كند از لغزش در امان است .

كسى كه بنده حق باشد آزاد است .

كسى كه جزيى از عنايتش را بر تو بخشيد ، همه‌ى شكر خود را به او بذل نما .

كسى كه در كار خود دقيق باشد ، به آرزو رسد .

كسى كه حوصله كند به آرزو رسد .

غضب را عذر خواهى مىبندد .

چيزى دانش را چون بذل آن براى اهلش ، حفظ نمىكند .

گاهى عطا ، خطا و عنايت جنايت است .

اگر شمشير نبود ، ستم زياد مىگشت .

اگر راستى را تصويرى بود ، شير بود و اگر دروغگويى مجسم مىشد روباه مىشد .

اگر نادان ساكت شود اختلاث كم گردد .

اگر كارها مقايسه شود ، پوشيده‌ها آشكار گردد .

كسى كه بر شنيدن كلمه‌اى صبر نكند ، بايد كلمات را بشنود .

كسى كه نفس خود را عيبجويى كند ، پاكيزه‌اش گردانيده‌است .

كسى كه مىخواهد به آخرين چيزى كه دوستش دارد برسد ، در انتظار بدترين چيزى كه بدش مىشمارد باشد .

كسى كه در عزت دنيا شريك سلطان گردد ، در ذلت آخرت شريك او شده‌است .

فقر ، زيرك را از استدلال باز مىدارد .

بيمارى ، زندان بدن و غصه ، زندان روح است .

چيزى كه به سبب آن خوشحال هستى بر همان اندوه مىخورى .

آغاز حجامت ، استوار گردانيدن گردن است .

روزگار بهترين ادب كننده‌است .

فتنه‌گرترين ، كم حياترين افراد است .

مرگ به آرزو مىخندد .

هديه بلاء دنيا را مىزدايد .

صدقه بلاى آخرت را مىبرد .