الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٨٥٤

فرصت

پس آشفتگى بايد و ابلهى * كه انگشت بر حرف صنعش نهى

*

نماز من به چه ملت قبول مىافتد * به‌ملتى كه عبادت گناه مىباشد

كشتن عاشق

كشتن عاشق

به پادشاهى گفتند : فلانى عاشق پسر توست او را بكش . شاه گفت : اگر همه‌ى محبان و دشمنان خود را به قتل رسانيم ، ممكن است كسى بر زمين باقى نماند .

عطار

بود عين عفو تو عاصى طلب * عرصه‌ى عصيان گرفتم زان سبب

چون بستاريت ديدم پرده ساز * هم بدست خود دريدم پرده باز

رحمتت را تشنه ديدم آبخواه * آبروى خويش بردم از گناه

گويند

اى وصل تو برتر از تمناى اميد * ناپخته بماند با تو سوداى اميد

من در تو كجا رسم كه آنجا كه تويى * نه دست هوس رسيد و نه پاى اميد

گويند

دى كز تو گذشت هيچ ازو ياد مكن * فردا كه نيامداست فرياد مكن

بر رفته و بر نامده بنياد مكن * حالى درياب و عمر بر باد مكن

فرصت

فرصت

برخى گفته‌اند : آنچه از تو فوت شده رفته و آنچه به آن آرزو دارى كجاست ؟ پس فرصتها را بين دو نيستى مغتنم شمار .

مافات مضى و ما سيأتيك فاين * قم فاغتنم الفرصة بين العدمين

همچنين گفته‌اند : گذشته رفت و آينده غايب است . تو را همان ساعتى است كه در آنى .

ما مضى فات والمؤمل غيب * و لك الساعة التى انت فيها

گويند

اى بىخبر اين نفس مجسم هيچ است * وين دايره و سطح مخيم هيچ است

درياب كه در نشيمن كون و فساد * وابسته‌ى يك دمى و آن هم هيچ است

گويند

آنكه گفتم با تو خواهم دلبر ديگر گرفت * هم تويى و با تو خواهم عاشقى از سر گرفت