الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٨٣٥

اسم بچه‌هاى حيوانات

تا به درد نااميدى مانده‌ام دانسته‌ام * قدر آن ذوقى كه دل در انتظار يار داشت

فكارى

زين پيش گريه را اثرى بود در دلش * چندان گريستم كه در آن هم اثر نماند

ملك قمى

وصل تو گر نصيب شد از سعى ما نبود * گردون تلافى ستم خويش مىكند

عطار

بود عين عفو تو عاصى طلب * عرصه‌ى عصيان گرفتم زين سبب

چون بستاريت ديدم پرده ساز * هم بدست خود دريدم پرده باز

رحمتت را تشنه ديدم آب خواه * آبروى خويش بردم از گناه

چشم بر صد بحر حب افكنده‌ام * لاجرم خود را جنب افكنده‌ام

گشتم از درياى فضلت ( حبت ) با خبر * آمدم دست تهى تشنه جگر

مولوى

آن زليخا هر چه او را رو نمود * نام او را جمله يوسف كرده‌بود

نام او در نامها مكتوم كرد * محرمان را سر او معلوم كرد

چون بگفتى موم زآتش نرم شد * آن بدى كان يار با ما گرم شد

ور بگفتى مه برآمد بنگريد * ور بگفتى سبز شد آن شاخ بيد

ور بگفتى برگها خوش مىطپند * ور بگفتى خوش همى سوزد سپند

ور بگفتى كه سقا آورده آب * ور بگفتى كه برآمد آفتاب

صد هزاران نام اگر بر هم زدى * قصد او يوسف بدى يوسف بدى

گرسنه بودى چو گفتى نام او * مىشدى او سير و مست جام او

تشنگيش از نام او ساكن شدى * نام يوسف شربت باطن شدى

وقت سرما بودى او را پوستين * اين كند در عشق نام دوست اين

*

آن كيست آن آن نيست آن كو سينه را غمگين كند * چون پيش او زارى كنى تلخ ترا شيرين كند

گويد بگو يا ذاالوفا اعفو لعبد قد هفا * چون بنده آيد در دعا او در نهان آمين كند