الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧٨

محبت

آنكه در اين مرتبه داند مرا * هيچ نداند كه چه خواند مرا

در روز عيدى گفتم :

عيد هركس را زيار خويش چشم عيديست * چشم ما پر اشك حسرت ، دل پر از نوميديست

گويم

تا بود اسباب جوانى به تن * روى چو گل باشد و تن چون سمن

تازه بود مجلس ياران به تو * جلوه كند صف سواران به تو

شيفتگان ديده به رويت نهند * رخت هوس بر سر كويت نهند

ناز كنى ناز كشندت به جان * دل‌طلبى نيز دهندت روان

نوبت پيرى چو زند كوس درد * دل شود از خوشدلى و عيش فرد

موى سپيد از اجل آرد پيام * پشت خم از مرگ رساند سلام

خشك شود عمده بازو چو كلك * سست شود مهره گردن چو سلك

كند شود باد هوا را سنان * ميل زمعشوقه بتابد عنان

امام سجاد عليه السلام مىفرمايد : وقتى به بيچارگى افتادى ، چون انسان بخشنده شكيبا باش و به بندگان خدا گلايه نكن زيرا گلايه خدا به كسى كرده‌اى كه به تو رحم نمىنمايد .

و اذا بليت بعسرة فاصبر لها * صبر الكريم فان ذلك احزم

لا تشكون الى الخلايق انما * تشكو الرحيم الى الذى لا يرحم

نماز شب

نماز شب

جنيد را پس از مرگش در خواب ديدند ، به او گفته شد خدا با تو چه كرد ؟ گفت : اشارات عرفانى پريد ، عبادات هلاك شد ، دانشها غيب گشت ، آداب كهنه گرديد و به من سود نرساند جز چند ركعتى كه در سحر اقامه نموده بودم .

محبت

محبت

خواص مىگويند : محبت محو ارادت‌ها و سوزانده شدن همه‌ى صفات و حاجات است .

در كون و مكان فاعل مختار يكيست * آرنده و دارنده‌ى اطوار يكيست

از روزن عقل اگر برون آرى سر * روشن شودت كاين همه انوار يكيست

گويم

تا شمع قلندرى بهايى افروخت * از رشته زنار دو صد خرقه بدوخت