الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧٥٧

پارسايى

ضنين در قرآن ، تجويد

ضنين در قرآن ، تجويد

زمخشرى در كشاف ذيل آيه وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ « 1 » در سوره تكوير مىگويد : پيامبر نسبت به آنچه از غيب اطلاع مىداد متهم نبود . ضنين از ماده ظن به معناى تهمت است برخى ضنين را از ماده ضن به معناى بخل دانسته‌اند ؛ يعنى پيامبر نسبت به وحى بخل نمىورزيد كه برخى را ترك كند يا پيامبر در ياد دادن قرآن به كسى بخل نمىورزيد كه قرآن را به او نياموزد .

در مصحف عبداللَّه ، ظنين آمده‌است و گفته شده پيامبر اين واژه را هم به ضاد و هم به ظا قرائت كرده‌است .

اعتقاد به فرق بين ضاد و ظا لازم است و شناخت دو مخرج جداگانه براى آنها براى قارى ضرورى است ، چه اينكه بيشتر غير عربها بين اين دو فرقى نمىگذارند .

سپس زمخشرى مىافزايد : اگز نمازگزار حرفى را جاى حرف ديگر تلفظ كند چه پيش مىآيد ؟ مىگويم : تبديل ض به ظا تبديل دال به جيم و ثاء به سين است و تفاوت بين ض و ظا مانند تفاوت بين حروف ديگر است .

نماز

نماز

ابن مسعود گويد : نماز ترازوى خداست و اگر كسى به نماز وفا كند به ترازو وفا كرده و اگر از نماز بكاهد ، از ترازو كاسته‌است خدا مىفرمايد : وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ « 2 » .

پارسايى

پارسايى

به زاهدى گفتند چرا ترك دنيا كرده‌اى ؟ گفت : چون از لذائذ آن محروم هستم ، خواستم از ناراحتىهاى آن هم محروم باشم .

* به حكيمى گفتند : بهره خود را از دنيا بگير چرا كه فانى است . پاسخ داد حال كه چنين


( 1 ) - تكوير ، 24 . ( 2 ) - مطففين ، 1 .