الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧٥٠

شب

دلى كو نور صبح راستين يافت * كليد كار خود در آستين يافت

همان در زن كه ملك عالم آنجاست * وگر زان بيشتر خواهى هم آنجاست

چو شيرين يافت نور صبحدم را * بروشن خاطرى بر زد علم را

بمسكينى جبين بر خاك ماليد * زدل پيش خداى پاك ناليد

كه اى در هر دلى داننده‌ى راز * به بخشايش درت بر بندگان باز

زناكامى دلم تنگ آمد از زيست * تو ميدانى كه كام چون منى چيست

چو تو اميد هر اميدوارى * اميدم هست كاميدم برآرى

جز اين در دل ندارم آرزويى * كه يابم از وصال دوست بويى

درونم سوخت زين حاجت نهانى * گرم حاجت برآرى مىتوانى

نشاطى ده كزين غم شاد گردم * ز زندان فراق آزاد گردم

بسر كبريا در پرده‌ى غيب * بوحى انبياء در حرف لا ريب

بنور مخلصان در روسفيدى * بصبر مفلسان در نااميدى

بدان تاريك زندان مغاكى * ببالين فراموشان خاكى

به خون غازيان در قطع پيوند * بسوز مادران در مرگ فرزند

به آهى كز سر شورى برآيد * بخارى كز سر گورى برآيد

به مهر اندوده دلهاى كريمان * بگرد آلوده سرهاى يتيمان

بشبهاى سياه تنگدستان * بدلهاى سفيد حق پرستان

بعشق نو در آغاز جوانى * بغمهاى كهن در دل نهانى

بدان بىدل كه هستى نايدش ياد * بدان دل كو بود در نيستى شاد

بدان سينه كه دارد عشق جاويد * بهجرانى كه هست از وصل نوميد

كه بردارى غم از پيرامن من * نهى مقصود من در دامن من

گرفتارم بدست نفس خود رأى * برحمت بر گرفتاران ببخشاى

اگر چه ماجرا هست از ادب دور * تو آنى كز تو نتوان داشت مستور

حافظ

از تهتك مكن انديشه و چون گل خوش باش * زانكه تمكين جهان گذران اين‌همه نيست