الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧٥

دعا براى پدر

تا طعامى كه هست مىنوشند * همچو زنبور بر تو مىجوشند

تا به روزى كه ده خراب شود * كيسه چون كاسه رباب شود

ترك صحبت كنند و دلدارى * دوستى خود نبود پندارى

بار ديگر كه بخت باز آيد * كامرانى ز در فراز آيد

دوغ بايى بپز كه از چپ و راست * در وى افتند چون مگس در ماست

راست گويم سگان بازارند * كاستخوان از تو دوستتر دارند

*

كم گريز از شير و اژدرهاى نر * ز آشنايان اى برادر الحذر

خويش را موزون و پست و سخته كن * زاب ديده نان خود را پخته كن

اى كمان و تيرها بر ساخته * صيد نزديك و تو دور انداخته

آنچه حق است اقرب از حبل الوريد * تو فكنده تير فكرت را بعيد

هركه دور اندازتر او دور تر * وز چنين گنجى بود مهجورتر

فلسفى خود را در انديشه بكشت * گويد و او را سوى گنجست پشت

جاهدوا فينا بگفت آن شهريار * جاهدوا عنا نگفت اى بيقرار

اى بسا علم و ذكاوات و فطن * گشته رهرو را چو غول راهزن

در گذر از فضل و از جلدى و فن * كار خدمت دارد و خلق حسن

بهر آن آورد خالق ما برون * ما خلقت الانس الا يعبدون

عطار

كاف كفر اى دل به حق المعرفه * خوشترم آيد ز فاى فلسفه

زانكه اين علم لزج چون ره زند * بيشتر بر مردم آگه زند

در سفر حجاز آورده‌ام :

هركه نبود مبتلاى ماهروى * نام او از لوح انسانى بشوى

دل كه فارغ باشد از مهر بتان * لته‌ى حيضى به خون آغشته دان

سينه‌ى فارغ زمهر گلرخان * كهنه انبانيست پر از استخوان

كل من لم يعشق الوجه الحسن * قرب الجل اليه والرسن

يعنى آنكس را كه نبود عشق يار * بهر او پالان و افسارى بيار