الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧١٣

ابوطالب

جامى

احن شوقا الى ديار * لقيت فيها جمال سلمى

كه مىرساند از آن نواحى * نويد لطفى بجانب ما

بوادى غم منم فتاده * زمام فكرت ز دست داده

نه بخت ياور نه عقل رهبر * نه تن توانا نه دل شكيبا

زهى جمال تو قبله‌ى جان * حريم كوى تو كعبه‌ى جان

فان سجدنا اليك نسجد * و ان سعينا اليك نسعى

اگر بجورم بر آورى جان * و گر به تيغم بيفكنى سر

قسم بجانت كه بر نيارم * سر ارادت ز خاك آن پا

بنار گفتى فلان كجايى * چه بود حالت درين جدايى

مرضت شوقا و مت شوقا * فكيف اشكو اليك شكوى

برآستانت كمينه جامى * مجال ديدن نديد از آن رو

بكنج فرقت نشست محزون * بكوى محنت گرفت مأواى

حافظ

با مدعى مگوييد اسرار عشق و مستى * تا بىخبر بميرد در رنج خودپرستى

با ضعف و ناتوانى همچون نسيم خوش باش * بيمارى اندرين غم خوشتر ز تندرستى

در مذهب طريقت خامى نشان كفر است * آرى طريق رندان چالاكى است و چستى

عاشق شو ار نه روزى كار جهان سرآيد * ناخوانده نقش مقصود از كارگاه هستى

آن روز ديده بودم اين فتنها كه برخاست * كز سركشى زمانى با ما نمىنشستى

خار ار چه جان بكاهد گل عذر آن بخواهد * سهل است تلخى من در جنب ذوق و مستى