الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٧١٢

ابوطالب

وه كزين كس نشانه پيدا نيست * اثرى در زمانه قطعاً نيست

ور كسى را برم گمان كه ويست * چون شود ظاهر آنچنانكه ويست

يابمش معجبى به خود مغرور * طورش از اهل دين و دانش دور

نه از اين كار در دلش دردى * نه از اين راه بر رخش گردى

نه ز علم درايتش خبرى * نه ز سر روايتش اثرى

سخن او به غير دعوى نه * همه دعوى و هيچ معنى نه

طالبان را شود به توبه دليل * بنمايد بسوى زهد سبيل

بر سر راه خلق چاه كن است * ره نما نيست او كه راه زن است

چون شود گم بسوى حق ره ازو * هست شيطان نعوذ باللَّه ازو

گر كسى را بود شكيبايى * وقت تنهاييست و يكتايى

خانه در سوى انزوا كردن * رو به ديوار عزلت آوردن

دل به يكباره در خدا بستن * خاطر از فكر خلق بگسستن

بر در دل نشستن از پى پاس * تا به بيهوده نگذرد انفاس

ور ز غوغاى نفس اماره * از جليسى نباشدت چاره

شوانيس كتاب‌هاى نفيس * انّها فى الزمان خير جليس

مصحفى جوى روشن و خوانا * راست چون طبع مردم دانا

در حديث صحيح مصطفوى * باشى از خلق و سيرت نبوى

وز تفاسير آنچه مشهور است * كه ز تحريف مبتدع دور است

وز فروع و اصول شرع هدى * آنچه لايق نمايد و اولى

وز فنون ادب چه نحو و چه صرف * و آن چه باشد در آن علوم شگرف

وز رسالات اهل كشف و شهود * وز مقالات اهل ذوق و وجود

آنچه باشد به عقل و فهم قريب * كه شود منكشف بفهم لبيب

وز دواوين شاعران فصيح * وز مقالات ناظمان مليح

آنچه قبضت كند به بسط دل * چه قصيده چه مثنوى چه غزل

چون ترا جمع گردد اين اسباب * روى دل ز اختلاط خلق بتاب

گوشه‌اى گير و گوش با خود دار * ديده‌ى عقل و هوش با خود دار

بگذر از نفس و صاحب دل باش * حسب الامكان مراقب دل باش