الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦٦٠

عدد مخفى

اى دل طبيب عشق او دارد دوايى بوالعجب * آسوده را غم مىدهد صبر از شكيبا مىبرد

نبود بكيش عاشقان اخوان يوسف را گنه * آسايش يعقوب را شوق زليخا مىبرد

دين و دل و هر چيز بود آن ترك غارتگر ستد * ماندست ما را نيم جان آن نيز گويا مىبرد

هر چند عذرا مىبرد با وامق استغنا ز حد * اين سوز وامق عاقبت آرام عذرا مىبرد

صدق محبت مىكند در چشم مجنون توتيا * هر خاك كان باد صبا از كوى ليلا مىبرد

با آنكه تيغ جور او در جان من زد چاكها * آلوده گشته خنجرش ما را به‌دعوا مىبرد

هر چند كام جان من تلخست زآن زهر ستم * اين تلخى كام من آن لعل شكر خا مىبرد

شوق جمال دلكشت حاجى پى گم كرده را * گاهى به يثرب مىكشد گاهى به بطحا مىبرد

اى شيخ اين آلوده را در سلك پاكان جا مده * كاين رندى من عاقبت ناموس تقوا مىبرد

در دير پيش كافرى دل در گرو مانده مرا * زاهد من بيچاره را سوى مصلا مىبرد

محنت كشيدن خوش بود ليك از براى يار خود * بى عاقبت باشد كه رنج از بهر دنيا مىبرد

فارغ دلان را آورد عشرت پرستى سوى شهر * ديوانه‌ى عشق ترا غم سوى صحرا مىبرد

بپذير عذرم چون كنم بىطاقتىها در غمت * گر كوه باشد جان من اين حسنش از جا مىبرد