الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦٥

ابوفراس در زندان

مولوى

باده نى در هر سرى شر مىكند * آنچنان را آنچنان‌تر مىكند

گر بود عاقل نكوتر مىشود * ور بود ديوانه بدتر مىشود

ليك چون اغلب بدند و بد پسند * بر همه مى را محرم كرده‌اند

حكم اغلب راست چون اغلب بدند * تيغ را از دست رهزن استدند

جامى

مجموعه كونين بآيين سبق * كرديم تفحص ورقاً بعد ورق

حقا كه نخوانديم و نديديم در او * جز ذات حق و شئون ذاتيه‌ى حق

خاقانى

خاقانيا به تقويت دوست دل نبند * وز غصه شكايت دشمن جگر مخور

بر هيچ دوست تكيه مزن كو به عاقبت * دشمن نمايد و نبرد دوستى به سر

گر دوست از غرور هنر بيندت نه عيب * دشمن به عيب كردنت افزون كند هنر

ترسى ز طعن دشمن گردى بلند نام * بينى غرور دوست شوى پست و مختصر

پس دوست دشمن است به انصاف باز بين * پس دشمن است دوست به تحقيق درنگر

گر عقلت اين سخن نپذيرد كه گفته‌ام * اين عقل را نتيجه ديوانگى شمر

ابوفراس در زندان

ابوفراس در زندان

محقق تفتازانى در شرح كشاف ذيل آيه وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ . . . « 1 » مىگويد :

بنىحمدان سلاطينى خوش چهره ، خوش سخن و سخاوتمند بودند و ابوفراس در فصاحت و بلاغت و اسب سوارى و دليرى بين آنها يكتا بود ، صاحب بن عباد در باره‌ى امرؤالقيس و نيز ابوفراس گفته بود : سرايندگى به پادشاهى شروع و به پادشاهى پايان يافت .

ابوفراس در ادب به كمال رسيد ، در جنگى اسير روميان شد و سروده‌هاى زمان اسارت وى رقت و لطافت ويژه‌اى دارد . . .

امير خسرو دهلوى

گر آسايشى خواهى از روزگار * جمال عزيزان غنيمت شمار

به جمعيت دوستان روى نه * پراكندگان را به يك سوى نه

( 1 ) - نساء ، 61 .