الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦٤

انسان و جنّ

مولوى

آفتى نبود بتر از ناشناخت * تو بر يار و نيارى عشق باخت

يار را اغيار پندارى همى * شاديى را نام بنهادى غمى

اينچنين نخلى كه قد يار ماست * چونكه ما درديم نخلش دار ماست

اينچنين مشكين كه زلف مير ماست * چونكه بىعقليم آن زنجير ماست

سنايى

صوفيان در دمى دو عيد كنند * عنكبوتان مگس قديد كنند

آنكه از دست روح قوت خورد * كى نمك سود عنكبوت خورد

سنايى

زالكى كرد سر برون ز نهفت * كشتك خويش خشك ديد چه گفت

اى همه آن تو چه نو چه كهن * رزق بر تو است هر چه خواهى كن

اوحدالدين كرمانى

آن كس كه صناعتش قناعت باشد * كردار وى از جمله‌ى طاعت باشد

زنهار طمع مدار الا زخدا * كين رغبت خلق نيم ساعت باشد

گويم

جور كم به ز لطف كم باشد * كه نمك بر جراحتم پاشد

جور كم بوى لطف آيد از او * لطف كم محض جور زايد ازو

لطف دلدار اينقدر بايد * كه رقيبى ازو برشك آيد

اوحدى كرمانى

در خانه دلم گرفت از تنهايى * رفتم به چمن چو بلبل شيدايى

چون ديد مرا سرو سهى سر جنباند * يعنى به چه دلخوشى به بستان آيى

مجد همگر

مرا ز روى تعجب معاندى پرسيد * پدر ز روى چه معنى نداشت روح اللَّه

جواب دادم و گفتم كه او مبشر بود * با حمد قرشى جمع خلق راز إله

مبشر از پى آن تا كه مژده آرد زود * روا بود كه دو منزل يكى كند در راه

عبدى گنابادى

هركه سخن را به سخن ضم كند * قطره‌اى از خون جگر كم كند