الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦١٨

آواز خروس

عالم و عابد و صوفى همه طفلان رهند * مرد اگر هست بجز عالم ربانى نيست

با تو ترسم نكند شاهد روحانى روى * كالتماس تو بجز راحت جسمانى نيست

آخرى نيست تمناى سر و سامان را * سرو سامان به از اين بىسر و سامانى نيست

آن‌كه را خيمه به صحراى قناعت زده‌اند * گر جهان جمله بلرزد غم ويرانى نيست

*

افسرده بهار شادمانى بى تو * پژمرده نهال كامرانى بى تو

چشمم همه دم به خون فشانى بى تو * حاصل كه حرام زندگانى بى تو

اوحدى

ميوه وصلت بما كمتر رسد * زانكه بر شاخ بلندى بسته‌اى

عاشقانى را كه در دام تواند * كشته‌اى چندى و چندى بسته‌اى

امير همايون

از سر كوى تو شبها ره صحرا گيرم * تا بنالم به‌مراد دل غمناك آنجا

خسرو

اى دل ! علم بملك قناعت بلند كن * چشم خرد ز ننگ جهان بىگزند كن

تا چند زاغ مزبله لختى هماى باش * خود را بنانمودن خود ارجمند كن

دشمن اگر زپستى همت لگد زند * تو خاك راه او شو و همت بلند كن

در خلوت رضا ز سوى اللَّه روزه گير * ابليس را به سلسله‌ى شرع بند كن

اين آشيان چو ملك كسى نيست و عارضى است * خسرو برو تو هيچ كسى را پسند كن

فغانى

من از تو مثل گشتم و يعقوب ز يوسف * در هيچ زمان مهر و وفا ننگ نبوده‌است

*

شوق برون ز حد به‌صبورى قرار يافت * آخر ميان ما و تو دورى قرار يافت