الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦٠٩

غم ، دنياى عاريه

معنى زر ترك آمد مقبلى كو برد بو * ز امتثال امر زر در ترك دنيا بوذر است

لب نيالايند اهل همت از خوان خسان * هر كه قانع شد به خشك و تر شه بحر و بر است

طامعان از بهر طعمه پيش هر خس سر نهند * قانعان را خنده بر شاه و امير كشور است

ماكيان از بهر دانه مىبرد سر زير كاه * قهقه بر كوه و دره شيوه‌ى كبك نر است

هر چه سفله پير شد حرصش فزونتر تا بگور * زانكه سگ چون پير گردد علت مرگش گر است

مرد كاسب در مشقت مىكند كف را درشت * بهر ناهموارى نفس دغل سوهان‌گر است

سفله را منظور نتوان داشتن كان خوبروست * ميخ را در ديده نتوان كوفتن كان از زر است

نيكى آموز از همه وز كم ببر آخر چو نيست * راستى در جدول زرگر ز چوبين مسطر است

حكمت اندر رنج تن تهذيب عقل و جان تست * قصد واعظ ضجر اصحاب و لگد بر منبر است

با حسودان لطف خوش باشد ولى نتوان به آب * كشتن آتش كه اندر سنگ آتش مضمر است

هر خلل كاندر عمل بينى ز نقصان دلست * رخنه كاندر قصر بينى از قصور قيصر است

نقش پهلو نسخه‌ى تفصيل رنج شب بس است * جامه چاكى را كه تا صبح از حصيرش بستر است

طعنه از كس خوش نباشد گر چه شيرين گو بود * زخم نى بر ديده سخت است ار همه نيشكر است