الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٦٠٨

غم ، دنياى عاريه

چون سلامت ماند از تاراج بعد اين حصار * پاسبان در خواب و بر هر رخنه دزدى ديگر است

گر ندارد سيم و زر دانا منه نامش گدا * در برش دل بحر دان واو شه بحر و بر است

كيسه خالى باش بهر رفعت يوم الحساب * صفر چون خالى است ز ارقام عدد بالاتر است

زر نه و مردى كن و دست كرم بگشا كه زر * مرد را بهر كرم زن را براى زيور است

نيست سرخ از اصل گوهر تنگه زر گوييا * بهر داغ بخل كيشان گشته سرخ از او زر است

هر كه آخر ساخت شهوت هم خردل گر به‌عقل * خود بفهم خورده دانان نيم خردل هم خر است

دست ده با راستان در قطع پستيهاى طبع * بى عصا مگذر كه در راه تو بس جوى جراست

چون كنند اهل حسد طوفان طريق حلم گير * گاه موج آرام كشتى دار ثقل لنگر است

با حسودان لطف خوش باشد ولى نتوان به آب * كشتن آتش كه اندر سنگ آتش مضمر است

هست مرد تيره دل در صورت اهل صفا * چون زن هندو كه از جنس سفيدش چادر است

گر ندارد سيم و زر دانا منه نامش گدا * زانكه اندر بحر دانش او شه بحر و بر است

چيست زر ناب روشن گشته خاكى ز آفتاب * هر كه كرد افسر ز زر ناب خاكش بر سر است

عاشق هميان شدى لاغر ميانش كن زبذل * خوبى محبوب زيبا در ميان لاغر است