الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٥٩٧

اخلاص

رام شد صيد پيشه ز افسونش * داد رشته بدست مجنونش

دست خود طوق گردن او ساخت * به زبان تفقدش بنواخت

بوسه بر چشم و گردن او داد * رشته از دست و پاى او بگشاد

گفت رو رو فداى ليلى باش * همچو من در دعاى ليلى باش

لاله مىخور بجاى خار و گياه * وز خدا سرخ روييش مىخواه

سبزه مىخور بگرد چشمه و جوى * بهر سرسبزيش دعا مىگوى

تا زليلى بود ترا بويى * كم مباد از وجود تو مويى

شاد زى از عنايت مولى * در حماى حمايت ليلى

سعدى

سالها بر تو بگذرد كه گذر * نكنى سوى تربت پدرت

تو بجاى پدر چه كردى خير * كه همان چشم دارى از پسرت

گويند « 1 »

آنها كه محيط علم و آداب شدند * در مجلس فضل شمع اصحاب شدند

ره زين شب تاريك نبردند برون * گفتند فسانه‌اى و در خواب شدند

نظامى

جهان چيست بگذر ز نيرنگ او * رهايى به چنگ آور از چنگ او

فلك در بلندى زمين در مغاك * يكى طشت خون و يكى طشت خاك

نبشته درين هر دو آلوده طشت * ز خون سياوش بسى سر گذشت

جهان گر چه آرامگاهى خوش است * شتابنده را لعل در آتش است

مقيمى نبينى درين باغ كس * تماشا كند هر يكى يك نفس

دو در دارد اين باغ آراسته * در و بند از اين هر دو برخاسته

درآى از در باغ و بنگر تمام * ز ديگر در باغ بيرون خرام

درو هر دمى نوبرى مىرسد * يكى مىرود ديگرى مىرسد

نه‌ايم آمده از پى دلخوشى * مگر از پى رنج و محنت كشى

درين دم كه دارى بشادى به‌هيچ * كه آينده و رفته هيچ است هيچ

( 1 ) - رباعى مزبور در رباعيات خيام آمده و از اوست .