الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٤٧٦

تفسير آيه و اما السائل

دو ، . . . گفتند : آنچه مىدانيم نمىشماريم . اياس گفت : من هم آنچه حكمش را مىدانم به تأخير نمىاندازم .

به اعمش گفتند : درهم را دوست دارى ، گفت : دوست دارم بىنياز شوم از سؤال چون تو .

از دانشمندى پرسيدند مراد آيه وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ « 1 » چيست ؟ گفت : مراد طالب علم است كه بايد محروم نشود .

نظامى

ز يكجو اگر روضه‌اى آب خورد * چو رويد از او سنبل و خارو ورد

نه اين يك بود سرخ و آن يك سياه * از اين سان بود فيض الطاف شاه

ز عشقى كه شد عاشق خسته زرد * بود روى معشوق از او همچو ورد

بلى آن زمين تا به ايوان عرش * مقيمان كرسى نزيلان فرش

ز يك مى همه مست گشتند ليك * بود در ميان فرقها نيك نيك

ز مهرى كه شد زعفران زرد ازو * بود سرخى لاله و ورد ازو

به قدر ظروف و اوانى خويش * برند آب از اين بحر ذاخر نه بيش

اهلى

گذشت يار تغافل كنان زمان اهلى * چو بيزبان شده‌اى نامراد آهى كن

رفت آنكه چشم راحت خوش مىغنود ما را * عشق آمد و برآورد از سينه دود ما را

امروز كو كه بيند سر مست و بت پرستيم * آن كو به نيك نامى دى مىستود ما را

ممكن نگشت ما را توبه زخوبرويان * گيتى به محنت و غم چند آزمود ما را

( 1 ) - ضحى ، 10 .