الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — الصفحة ٢٥٢

آتش

دوست

دوست

سروده شده‌است : ادعاى دوستى در راحتى بسيار است ، دوست‌ها در سختىها شناخته مىشوند .

دعوى الاخاء على الرّخاء كثيرة * بل فى الشدائد تعرف الاخوان

آتش

آتش

آتش در عرب بر چهارده صنف است :

1 - آتش مزدلفه ، آتشى كه در مشعرالحرام روشن مىكردند تا راه عرفه را بشناسند . گفته شده نخستين كسىكه اين آتش را برافروخت « قصى بن كلاب » بود .

2 - آتش استسقاء ، در جاهليت عرب پس از چند سال بىبارانى ، گياهان خشك را بر شاخ گاوها مىگذاشتند و به بيابان ميرفتند و بر كوه صعب العبورى آتش مىافروختند و دعا و تضرع مىكردند .

3 - آتش تحالف ، جاهلان عرب هنگام برقرار عهد ، آتش برمىافروختند و در آن نمك و كبريت مىريختند و مىگفتند اين آتش گواه سوگند ماست .

4 - آتش غدر ، مردى كه همسايه آزارى كرده در موسم حج در منى آتش مىافروخت و مىگفت اين آتش آزارى است كه فلان كس افروخته‌است .

5 - آتش سلامت ، براى مسافرى كه به سلامت از سفر بازگشته مىافروختند .

6 - آتش زائر و مسافر ، اگر نمىخواستند مسافر برگردد آتش مىافروختند و درخواست هلاكت وى مىكردند .

7 - آتش حرب ، آتشى كه كه بر بلنديها مىافروختند تا همه از وقوع جنگ آگاه شوند . آن را ناراللاهية نيز گويند .

8 - آتش شكار ، آتشى كه براى نابينا ساختن صيد و آسانى شكار مىافروختند .

9 - آتش شير ، آتشى كه موقع ترس از حمله شير مىافروختند تا مانع حمله شير شوند .

10 - آتش سليم ، آتشى كه براى مار گزيده و شب بيدارى او مىافروختند .

11 - آتش سگ ، آتشى كه براى اينكه خود بيدار بمانند ، برمى افروختند .

12 - آتش فدا ، قبيله‌اى كه در جنگ شكست مىخورد ، و مردمش اسير مىشدند ، آتش مىافروختند و زنها را شبانه تسليم دشمن مىكردند .

13 - آتش نشانه ، براى داغ كردن شتر و علامت گذارى وى مىافروختند .