بدايع الحكم (فارسى) — الصفحة ٤٣٠

به هر چيز آنچه داده شده است از خير و شر و لذت و الم به موجب استدعاى ماهوى آن بوده است پس آنچه از مبدأ صادر گردد عين عدل است .

هر شيشه كه سرخ بود يا زرد و كبود * خورشيد در او چنان كه او بود نمود

پس منكشف گرديد كه نظام وجود به تمام عدل باشد ، و ظلمى متصور نبود ، تا آنكه كسى بگويد كه همه خود اوست ، و از آنجا كه در سؤال ظلمى فرض شده است گفته شود كه پس ظلم به خود كند - جل جلاله و تقدست اسمائه و صفاته و تنزهت افعاله عن الظلم و الطغيان - .