بدايع الحكم (فارسى) — الصفحة ١٠٨

بديعة عرشيه فى كلمة قدسيّه

الْقَهَّارِ » « 1 » ثم يتصور من القبض الى البسط و من الجمع الى الفرق بصورة الكثرة و الأنفراد . « كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً ( 114 ) فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ » ثمّ يدخل اهل النار فى الجحيم و العذاب بالعدل الصرف النازل ، و اهل الجنّة فى الجنة و النعيم بالعدل الرفيع المحقق بحقيقة الفضل فقوله سبحانه : « سَنُرِيهِمْ » بصيغة المضارع و الاستقبال اشارة الى ان الارائة لكونها بحسب الوجود التجدّدى الانصرامى ليست لها حال الّا و هى استقبال و ان كانت متحققة حال الاخبار بها فيتحوّل الوجود الكونى من الدنيا الى الاخرة و من الكثافة الى اللطافة . يختلف كشف الايات ضعفا و قوةّ و يترقّى من الضعف الى القوة الى ان يتبيّن فيها ظهور الحق المخلوق به الحاكى عن الحق الاول و صفاته العليا لانه تمام

اشاره به معنى سنريهم در آيهء شريفه اشاره به اينكه حضرت قائم عجل اللّه فرجه تمام

اشاره به معنى سنريهم در آيهء شريفه اشاره به اينكه حضرت قائم عجل اللّه فرجه تمام

مظهره ، و مظهره التام و ذالك التبيّن عند ظهور القائم - عجل اللّه فرجه - لانّه مرآت ذالك الظهور بوجه و عينه بوجه . فافهم ذالك ان كنت تفهم و الّا فذره فى بقعة فهم اهله .

بديعة عرشيه فى كلمة قدسيّه

بديعة عرشيه فى كلمة قدسيّه

و هم بر اين مطلب عالى به صراحت شهادت دهد ، و دلالت كند كلمهء قدسيّهء « كنت كنزا مخفيا فاجببت ان اعرف فخلقت الخلق لكى اعرف » ، زيرا كه اگر معرفت حق اول جلّ و علا بوجه نيز ممكن نباشد ، و به مشاهدهء آثار و افعال او مشاهده اسماء و صفات فعليّهء او كه حاكيند از اسماء و صفات ذاتيّه او محال بود ، لازم آيد كه غايت خلق و ايجاد متحقق نشود ، و

( 1 ) - المؤمن 16