انوار جليه در كشف اسرار حقيقت علويه (فارسى) — الصفحة ١٧٩
در بيان آنكه تعلقات دنيويه حجابند گاهى نفحه‌اى يا جذبه‌اى رفع آن نمايد
در بيان آنكه تعلقات دنيويه حجابند گاهى نفحه‌اى يا جذبه‌اى رفع آن نمايد
در بيان آنكه تعلقات دنيويه حجابند گاهى نفحه‌اى يا جذبه‌اى رفع آن نمايد
و كشف حقيقت اين مقامات موقوف است بر تمهيد مقدمه‌اى و آن اين است كه : قلب شريف انسانى به جهت نورانيت و ملكوتيش ، قابل تجليات و انوار حقايق و معارف است ، و حايل نيست در ميانهء آن و لوح محفوظ كه مصور به همهء علوم و معارف است مگر تعلقات دنياويه و تشهيات نفسانيه كه حجب و سواترند در ميانهء آنها ، پس نسبت قلب به لوح محفوظ مثل نسبت آينه است مصور به نقوش و عكوس به آينهء ديگر در مقابل آنكه نيز مصور باشد به نقوش و عكوس ، و ليكن پرده‌اى در ميان آن دو آينه حايل باشد و مانع شود از انعكاس صور و نقوش هر يك از آن دو آينه به ديگرى .
و از بينات است كه هر وقت كه حجاب پرده از ميان آن دو آينه برداشته شود ، صور و عكوس هريك ، در ديگرى منقش مىشود ، و اگر يكى مصور باشد و ديگرى خالى از صور ، در نزد ارتفاع حجاب ، مصور منعكس مىشود به خالى از صور ، و بعد از آن انعكاس ديگرى حاصل مىشود از خالى از صور نسبت به مصور ، اگرچه به حسب حس امتيازى حاصل نباشد ، و ليكن به دست گاهى حجاب را بر مىدارند ، و گاهى بادى مىوزد و پرده را از ميان برمىدارد .
و همچنين تعلقات دنيويه حجب و استارند در ميانهء قلب انسانى و لوح محفوظ گاهى ارتفاع آن حجب و استار را از روى قلب برمىدارند پس متجلى مىشود در مرآت قلبى به اندازهء ارتفاع حجب از علوم و حقايقى كه در مرآت لوح محفوظ به قلم الهى مسطورند .
و اين معنى همچنان‌كه در عالم رؤيا متحقق مىشود ، در عالم بيدارى نيز حاصل مىشود ، خواه شخص ملك ملقى مشاهده شود و يا اطلاعى بر او حاصل نيايد .
و خواه آن لمعهء فايضه در مرآت قلبى « كالبرق الخاطف » باشد ، يا دوامى و استقرارى نيز حاصل باشد .
اگرچه اين معنى مادامى كه ريشهء تعلق باقى است نادر است .
از اينجا ظاهر مىشود كه فرق نيست در ميانهء الهام و اكتساب در نفس علم و نه در محلش و نه در سببش ، بلكه فرق در كيفيت و جهت زوال حجاب است چنان كه بيان نمودم .
و همچنين فرق نيست در ميانهء وحى و الهام در امور مذكوره ، بلكه فرق