الأربعين في التراث الشيعي (اربعين در فرهنگ شيعه) (فارسى) — الصفحة ٧٠

در بيان معارف فرمود : أيّها النّاسُ ! إنّ اللهَ ما خَلَقَ خَلْقَ اللهِ إلّا لِيَعرِفوهُ . . .

عبادت و بندگى غير او از جميع ماسوى مستغنى مىگردند .

در اينحال مردى گفت : اى پسر رسول خدا ! معرفت خداوند عزّوجلّ چيست ؟

حضرت فرمود : معرفت و شناخت اهل هر زمان ، امام خود را كه واجب است از او اطاعت و پيروى نمايند . »

و همين امتياز و ويژگى است كه موجب شده است شيعه مسأله عزادارى و اقامه مجالس ذكر أباعبدالله عليه السّلام را براى هميشه بعنوان يك شعار حفظ نمايد ، و از طرف معصومين بر آن تأكيد شده باشد .

گرچه اقامهء مجالس ذكر اهل بيت عليهم السّلام ( چه در مواليدشان و چه در شهادتشان ) به عنوان يك سنّت و دستور در فرهنگ تشيّع جاى خود را دارد ، امّا إقامهء مجالس عزاى سيّد و سالار شهداء حضرت أباعبدالله عليه السّلام در اين ميان از ويژگىخاصّى برخوردار است ، و همه معصومين عليهم السّلام بلا استثناء شيعيان را موظّف و مأمور به اقامهء مجالس عزاى آن حضرت نموده‌اند .

أبومحمد هارون بن موسى تلعكبرى با سند متّصل خود از صفوان‌بن مهران روايت مىكند كه امام صادق عليه السّلام به او فرمودند :

وقتى كه خورشيد در روز اربعين سيّد الشّهداء عليه السّلام بالا آمد و ساعتى از روز سپرى گشت زيارت مىكنى آنحضرت را و مىگوئى : السَّلامُ عَلَى وَلىِّ اللهِ و حَبيبِه . . . [ 1 ]

[ 1 ] - اقبال ، ج 3 ، ص 101 ؛ وسائل الشيّعة ، ج 14 ، ص 478