الأربعين في التراث الشيعي (اربعين در فرهنگ شيعه) (فارسى) — الصفحة ٦٠
ارزش تاريخ عاشورا به حضور امام معصوم در آن است
حادثه عاشوراء يك امام بود ، امام معصوم . و ارزش تاريخ عاشوراء به حضور يك امام معصوم در آن است نه يك فرد عادى ، ولو اينكه به هر مرتبه از مراتب علم و تقوى و تقرّب رسيده باشد . و به عبارت ديگر : اين امام معصوم است كه به حادثهء عاشوراء عزّت و شرف و اعتبار و هويّت خاصّ مىبخشد ، نه اينكه عاشوراء براى امام عليهالسّلام شرف و عزّت و آبرو آورده است . و اگر در اين حادثهء عظما هر فرد ديگرى با هر هويّت و شخصيّتى كه باشد زمام امور را به دست مىگرفت و اداره اين جريان را به عهده مىگرفت ، ديگر عاشوراء عاشوراء نبود بلكه واقعهاى بود مانند ساير وقايع و حادثهاى بود همچون ساير حوادث بيشمار تاريخ ، كه در آن به عدّهاى به ناحقّ ظلم و ستم رفته است و آنان مقهور و منكوب عدّهاى ستمكار و جنايتكار بودهاند .
ارزش تاريخ عاشورا به حضور امام معصوم در آن است
ارزش تاريخ عاشورا به حضور امام معصوم در آن است
از اينجاست كه ما درمىيابيم در هيچ عصرى هيچ واقعهاى را به واقعه عاشوراء نبايد قياس نمود ، و خداى نكرده تعابيرى كه حاكى از يك نوع وحدت و مشابهت بين اين وقايع با واقعهء عاشوراءبوجود مىآورد نبايد به كار بست ، و از حدود تعيين شده توسّط حضرات معصومين عليهم السّلام نبايد تجاوز نمود .
در اين تصوّر نابجا و غلط نسبت به ساحت مقدّس حضرت مولى الكونين أبىعبدالله الحسين عليه السّلام ، حقيقت و شؤون امامت به تمام معنى الكلمه ، و كيفيّت ربط امام با مبدأ أعلى و وساطت او بين ذات حق متعال و بين ساير مخلوقاتش ( از مُبدَعات و مجرّدات و عالم