البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ٤٩

صوفى حقيقى حافظ است

و ايضا براى دفع اعتراض خانقاهيها گويد :

9 - گر مدد خواستم از پير مغان عيب مكن * پير ما گفت كه در صومعه همت نبود

( يعنى در خانقاه )

10 - بيا بميكده و چهره ارغوانى كن * مرو بصومعه كانجا سياه كارانند

11 - رطل گرانم ده اى مريد خرابات * شادى شيخى كه خانقاه ندارد

گو برو آستين به خون جگر شوى * هر كه درين آستانه راه ندارد

12 - ز خانقاه بميخانه ميرود حافظ * مگر ز مستى زهد و ريا به هوش آمد

13 - صوفيان جمله حريفند و نظر باز ولى * زين ميان حافظ دلسوخته بد نام افتاد

14 - در خانقه نگنجد اسرار عشقبازى * جام مى مغانه هم بامغان توان زد

15 - صوفى گلى بچين و مرقع بخاربخش * وين زهد خشك را بمى خوشگواربخش

16 - طامات و شطح درره آهنك چنك نه * تسبيح و طيلسان بمى و ميگساربخش

17 - صوفى شهر بين كه چون لقمه شبهه مىخورد * پاردمش دراز باد آن حيوان خوش علف

18 - صوفى بيا كه خرقه سالوس بركشيم * وين نقش زرق را خط بطلان بسر كشيم

19 - بيرون جهيم سرخوش و از بزم صوفيان * غارت كنيم باده و شاهد ببر كشيم