البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ٣٨٨

چون عرفان متعارف بافتنى است از مؤلف هم بشنويد

چون عرفان متعارف بافتنى است از مؤلف هم بشنويد

چون عرفان متعارف بافتنى است از مؤلف هم بشنويد

ولى چون كلام بدينجا كشيد بد نيست كه در اينجا هم چند جمله مستقلا رمزگوئى و اسرارگوئى كنم يعنى در همين جا نيز چند جمله انشاء كنم نه آنكه از آن كتاب نقل نمايم تا آنكه هم نمونه باشد بر اقتدار اين حقير بر بافندگى رموز و اسرار مانند اهل عرفان و هم معرف باشد براى ساده گان عرفان طالبان تا بدانند كه سنخ آنچه ايشان بسادگى بعوان عرفان فرا گرفتند از اين سنخ است اگرچه خود را و قلم خود را اجل ميدانم از آنكه بدين گونه خرافات آلوده كنم و كتاب خود را اشرف از آن ميبينم كه صفحه او را بدين موهومات سياه كنم و وقت خود را اعز ميشمارم از آنكه صرف بافندگى و لا يعنى كنم ولى چه كنم .

چون سروكار تو با نادان فتاد * پس زبان بايد چو نادانان گشاد

مثلا يكى از بافتنيهاى ايشان كه بسيار شنيده‌ايد و اگر كتبشان را مطالعه كرده باشيد ديده‌ايد كه با يك آب و تابى ميبافند و تمثل به آيات و اخبار و اشعار بىمورد و نامربوط و بيجائى ميكنند ، بافتنيهائيست كه در اطراف تصوف ميكنند يكى ميگويد بدان اى عزيز كه صادش از صفا است و واوش از وفا وفايش از فنا است صوفى كسيست كه جامع اين صفات باشد ديگرى ميگويد بدان ايعزيز كه تصوف تائش از تقوى است كه ان اللّه يحب المتقين و كسى كه داراى تقوى بود خدا را دوست ميدارد و چون عاشق حق باشد خدا او را دوست دارد كه يحبهم و يحبونه صادش از صبر است كه و بشر الصابرين الذين اذا اصابتهم مصيبة قالوا انا للّه و انا اليه راجعون اولئك عليهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئك هم المهتدون واوش از وفا است