البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ٣٣٧

طريقهء نهم

( 13 ) يك جا گويد :

راز درون پرده ز رندان مست‌پرس * كاين حال نيست زاهد عاليمقام را

مصلحت نيست كه از پرده برون افتد راز * ورنه در مجلس رندان خبرى نيست كه نيست

جاى ديگر گويد :

در ره عشق نشد كس بيقين محرم راز * هر كسى بر حسب خويش گمانى دارد

جز قلب تيره هيچ نشد حاصل و هنوز * باطن درين خيال كه اكسير ميكنند

ما از برون در شده مغرور صد فريب * تا خود درون پرده چه تدبير ميكنند

راز درون پرده چه داند فلك خموش * اى مدعى نزاع تو با كردگار چيست

( 14 ) باز يك جا گويد :

ميخور كه عاشقى نه بكسب است و اختيار * اين موهبت رسيده ز ميراث فطرتم

با آنچه در فصل جبر گذشت جاى ديگر ميگويد :

بسعى كوش اگر مزد بايدت ايدل * كسى كه كار نكرد اجر رايگان نبرد

سعى نابرده در اين راه به جائى نرسى * مرد اگر ميطلبى طاعت استاد ببر

دست از طلب ندارم تا كام من برآيد * يا جان رسد بجانان يا جان ز تن برآيد

گويند سنك لعل شود در مقام صبر * آرى شود و ليك به خون جگر شود

حافظ از پادشهان پايه به خدمت طلبند * سعى نابرده چه اميد عطا ميدارى

ايضا در اين يكغزل هر دو نقيض را گفته :

گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض * ورنه هر سنك و گلى لؤلؤ و مرجان نشود

ذره را تا نبود همت عالى حافظ * طالب چشمهء خورشيد در خان نشود