البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ٣٠٩

طريقه پنجم

ساحت كون و مكان عرصثه ميدان تو باد * ايكه انشاء عطارد صفت شوكت تست

عقل كل چاكر طغر اكثر ديوان تو باد * طره جلوه طوبى قد چون سرود تو شد

غيرت خلد برين ساحت بستان تو باد * نه بتنها حيوانات و نباتا و جماد

هرچه در عالم امر است بفرمان تو باد * بده ساقى مى باقى كه در جنت نخواهى يافت

كنار آب ركن آباد و گلگشت مصلى را * دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما

چيست ياران طريقت بعد از اين تدبير ما * ما مريدان رو بسوى كعبه چون آريم چون

رو بسوى خانهء خمار دارد پير ما * گداى كوى تو « 1 » از هشت خلد مستغنى است

اسير عشق تو از هر دو عالم آزاد است * شب تار است وره وادى ايمن در پيش

آتش طور كجا موعد ديدار كجا است * باغ فردوس لطيف است و ليكن زينهار

تو غنيمت شمر اين سايه بيد و لب كشت * همه كس طالب يار است چه هشيار و چه مست

همه جا خانهء عشق است چو مسجد چو كنشت * حديث هول قيامت كه گفت واعظ شهر

كنايتى است كه از روزگار هجران گفت * تو خود « 2 » چه لعبتى اى شهسوار شيرين كار

كه تو سنى چو فلك رام تازيانه تو است * سرود مجلست اكنون فلك برقص آرد

كه شعر حافظ شيرين سخن ترانه تست

( 1 ) براى پير مغان گفته ( 2 ) براى شاه گفته