البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ١٦٥

73 ايضا شاه و ظاهرا شاه منصور باشد

صد باد صبا اينجا با سلسله در رقصند * اينست حريف اى دل تا باد نپيمائى

اى درد توأم درمان در بستر بيمارى * وى ياد توام مونس در گوشهء تنهائى

در دايره قسمت ما نقطه پرگاريم * لطف آنچه تو انديشى رأى آنچه تو فرمائى

حافظ شب هجران شد بوى خوش وصل آمد * شاديت مباركباد اى عاشق شيدائى

سحر باد باد ميگفتم حديث آرزومندى * خطاب آمد كه واثق شو با لطاف خداوندى « 1 »

دعاى صبح و آمشب كليد گنج مقصود است * بدين راه و روش ميرو كه با دلدار پيوندى « 2 »

قلم را آن زمان نبود كه سر عشق گويد باز * و راى حد تقرير است شرح آرزومندى

الا اى يوسف مصرى كه كردت سلطنت مغرور * پدر را باز پرس آخر كجا شد مهر فرزندى

همائى چون تو عاليقدر حرص استخوان تا كى * دريغ آن سايه دولت كه بر نااهل افكندى

درين بازار اگر سودى است با درويش خورسند است * خدايا منعمم گردان بدرويشى و خورسندى

بشعر حافظ شيراز ميرقصند و مينازند * سيه چشمان كشميرى و تركان سمرقندى

74 ايضا اظهار اشتياق بشاه سفر كرده و ياد عهد قديم با نوعى از گلايه

ديديم بخواب دوش كه ماهى برآمدى * كز عكس روى او شب هجران سرآمدى

( 1 ) يعنى شاه ( 2 ) يعنى دعا كن شايد بوسيلهء دعا به مقصد پرسى