البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ١٥٢

40 در فتح و برگشت او بسلامت گويد

زين سفر گر بسلامت به وطن باز رسم * نذر كردم كه هم از راه بميخانه روم

تا بگويم كه چه كشفم شد از اين سير سلوك * بدر صومعه با بربط و پيمانه روم

آشنايان ره عشق گرم خون بخورند * ناكسم گر به شكل سوى بيگانه روم

بعد ازين دست من و زلف چو زنجير نگار * چندچند از پى كام دل ديوانه روم

گر ببينم خم ابروى چو محرابش باز * سجدهء شكر كنم و ز پى شكرانه روم

خرم آندم كه چو حافظ بتولاى وزير * سر خوش ازميكده با دوست بكاشانه روم

39 شاه منصور :

39 شاه منصور :

گرچه ما بندگان پادشهيم * پادشاهان ملك صبحگهيم

گنج در آستين و كيسه تهى * جام گيتى نما و خاك رهيم

هوشيار حضور مست و غرور * بحر توحيد و غرقهء گنهيم

شاه بيدار بخت را همه شب * ما نگهبان افسر كلهيم

گو غنيمت شمار صحبت ما * كه تو در خواب و ما بديده گهيم

شاه منصور واقف است كه ما * روى همت بهر كجا كه نهيم

دشمنان راز خون كفن سازيم * دوستان را قباى فتح دهيم « 1 »

رنك تزوير پيش ما نبود * شير سرخيم واقعى سيهيم

وام حافظ بگو كه باز دهند * كردهء اعتراف و ما گوهيم

40 در فتح و برگشت او بسلامت گويد

40 در فتح و برگشت او بسلامت گويد

آن خوشخبر كجا است كه اين فتح مژده داد * تا جان فشانمش چو زر و سيم در قدم

از بازگشت شاه در اين طرفه منزلت * آهنك خصم او بسرا پردهء عدم

( 1 ) هيچ لافش مانند اين لاف نبوده و نيست زيرا كه هيچ شهامتى از او بروز نكرده جز بطالى و ولگردى