البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ١٤٥

22 شاه يحيى .

بخواه جام صبوحى به ياد آصف عهد * وزير ملك سليمان عماد دين محمود

شكر شكن شوند همه طوطيان هند * زين قند پارسى كه ببنگاله ميرود

سير مكان ببين و زمان سلوك شعر * كاين طفل يكشبه ره صد ساله ميرود

حاف ز شوق مجلس سلطان غياث دين * غافل مشو كه كار تو از ناله ميرود

اگر آن طائر قدسى زد رم باز آيد * عمر بگذشته بپيرانه سرم باز آيد

كوس نو دولتى از بام سعادت بزنم * گر ببينم كه مه نو سفرم باز آيد

گر نثار قدم يار گرامى نكنم * گوهر جان بچه كارد گرم باز آيد

مانعش غافل چنگست و شكر خواب صبوح * ورنه گر بشنود آمسحرم باز آيد

آرزومند رخ چون مه شاهم حافظ * همتى تا بسلامت ز درم باز آيد

بيا اى شيخ وز خمخانهء ما * شرابى خوركه در كوثر نباشد

بشوق اوراق اگر همدرس مائى * كه علم عشق در دفتر نباشد

عجب راهى است راه عشق كانجا * كسى سر بر كند كش سر نباشد

ز من بنيوش و دل در شاهدى بند * كه حسنش بستهء زيور نباشد

بنا ميرود بتى سيمين برم هست * كه در بتخانه آذر نباشد

من از جان بنده سلطان اويسم * اگرچه يادش از چاكر نباشد

بتاج عالم آرايش كه خورشيد * چنين زيبنده افسر نباشد

يكدو جامم دى سحرگه انفاق افتاده بود * و ز لب ساقى شرابم در مذاق افتاده بود