البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ٥٧
استشهاد قاضى نور اللّه
برداشته و در آخر هم تخلص بمحبت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم و على عليه السّلام آورده و چند بيت هم ساقط كرده . ما قصيده را همه‌اش را ذكر ميكنيم مطابق ديوان موجود مطبوع مطبعه علمى كه مقابله با چند نسخه مصححه شده و هرجا كه بروايت قاضى نور اللّه ساقط شده بين الهلالين ذكر مىشود .
جوزا سحر نهاد حمائل برابرم * يعنى غلام شاهم و سوگند مىخورم
ساقى بيا كه از مدد بخت كارساز * كاميكه خواستم ز خدا شد ميسرم
جامى بده كه باز بشادى روى شاه * پيرانه سر هواى جوانيست در سرم
را هم مزن به وصف زلال خضر كه من * از جام شاه جرعه‌كش حوض كوثرم
« شاها من ار بعرش رسانم سرير فضل * مملوك اين جنابم و مسكين اين درم »
بال‌وپرى ندارم و اين طرفه تركه نيست * غير از هواى منزل سيمرغ در سرم
من جرعه‌نوش بزم تو بودم هزار سال * كى ترك آبخورد كند طبع خو گرم
ور باورت نميكند از بنده اين حديث * از گفتهء كمال دليلى بياورم
گر بر كنم دل از تو و بر دارم از تو مهر * آن مهر بر كه افكنم آندل كجا برم
عهد الست من همه بر عشق شاه بود * وز شاهراه عمر بدين عهد بگذرم
« گردون چو كرد نظم ثريا بنام شاه * من ن ظم در چرا نكنم از كه كمترم »
« منصور بن مظفر غازى است حرز من * وز اين خجسته نام بر اعداء مظفرم »
بجاى اين بيت گفته .
نام محمّد است و على حرز جان من * وز اين دو نام نيك بر اعداء مظفرم
شاهين صفت چو طعمه چشيدم ز دست شاه * كى باشد التفات بصيد كبوترم
اى شاه شير گيرچه كم گردد ارشود * در سايهء تو ملك فراغت مسخرم
« شعرم بيمن مدح‌تر صد ملك دل گشاد * گوئى كه تيغ تست زبان سخنورم »
« بر گلشنى اگر بگذشتم چو باد صبح * نى عشق سرو بود و نه شوق صنوبرم »