البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ١٩

من تفلسف تعرف ، و من تعرف تصوف ، و من تصوف تحرف و تخرف .

در آئين تصوف ذكر كرديم . اگر فراموش كرده‌اى مراجعه كن ببين كه اين عارف كامل فانى در حق بزعم اين گروه ، چگونه زبان برجس آلوده پس به اينها بگو ( باءك تجر و بائى لا تجر ) آن سر بام سرما را اين سر بام گرما را .

در اينجا خوب است قدرى از اشعار مولوى را در سب و فحش نقل كنم .

گوش خر به فروش ديگر گوش خر * كاين سخن را در نيابد گوش خر

ايضامنكران همچون جعل زان بوى گل * يا چو نازك مغز از بانك دهل

ايضانوحه گر باشد مقلد در حديث * جز طمع نبود مراد آن خبيث

ايضاوز جهان فكرتى اى كم زخر * ايمن و غافل چو سنگى بى خبر

زانكه نقشى و ز خرد بىبهرهء * آدمى خو نيستى خر كرهء

ايضاسك كند آهنك درويشان بخشم * دركشد مه خاك درويشان به چشم

ايضامه فشاند نور و سك عوعو كند * هر كسى بر طينت خود مىتند

و دربارهء همكاران و رقيبان خود كه آنها را پيران مدعى خوانده گويد :

ليك درويشى كه تشنهء غير شد * او فقير و ابله و بىخير شد

نقش درويش است اونى اهل جان * نقش سك را مىبيند از استخوان

ايضاچون زر اندو دست خومى در بشر * ورنه چون شد شاهد تو پير خر

ايضابانك غولان هست بانك آشنا * آشنائى كو كشد سوى فنا