البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — الصفحة ١٣٥

حكم معامله و معاشرت با اهل بدعت صوفيه و غيرهم

شود و اما آنچه از كتاب مستدرك است .

6 - از صدوق از حضرت صادق عليه السّلام اولى الناس بالتهمة من جالس اهل التهمة ترجمه : سزاوارترين مردم بتهمت كسى است كه همنشينى كند با اهل تهمت يعنى كسانى كه متهمند .

7 - از كشى از مفضل بن پزيد از حضرت صادق عليه السّلام ذكر اصحاب ابى الخطاب و الغلاة فقال يا مفضل لا تقاعدوهم و لا تواكلوهم و لا تشاربوهم و لا تصافحوهم و لا توارثوهم .

ترجمه : حضرت ، ابى الخطاب و ديگر غاليان را ذكر فرمود و فرمود همنشينى مكنيد ايشانرا همخور و همنوش مشويد و مصافحه با آنها مكنيد و توارث مكنيد با ايشان يعنى نكاح با ايشان مكنيد تا موجب ارث برى شوند از شما .

8 - از عوالى اللئالى از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود : القدرية مجوس هذه الامة ان مرضوا فلا تعادوهم و ان ماتوا فلا تشهدوهم .

ترجمه : كسانى كه قائل بقدرند يعنى قائل بجبرند و ميگويند همه چيز بتقدير حق است اراده و اختيار در كار نيست آنان مجوس اين امتنداگر مريض شوند عيادت مكنيد ايشانرا و اگر بميرند بر جنازه ايشان حاضر مشويد صوفيه نوعا قائل بجبرند اشعريها نيز قائل بجبرند حديث پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم را كه معروف و مشهور است كه فرمود القدرية مجوس هذه الامة حمل ميكنند بر كسى كه منكر قدر باشد ، چنانچه شبسترى كه از اكابر صوفيه است ميگويد :

هر آنكس را كه مذهب غير جبر است * نبى فرمود كو مانند گبر است

بلكه صحيح اين است :

هر آنكس را كه مذهب عين جبر است * نبى فرمود كو مانند گبر است