البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى) — الصفحة ٥٢

شرايط معجزه

شناخت معجزه

شناخت معجزه

( 1 ) -

معناى معجزه

معناى معجزه

كلمه معجزه از « اعجاز » ريشه گرفته است و واژهء اعجاز نيز در لغت به چند معنى آمده است :

1 - از دست رفتن چيزى ، مثلا : گفته مىشود « أعجزه الأمر الفلاني » يعنى فلان چيز از دست وى در رفت .

2 - احساس عجز و ناتوانى در ديگرى ، مثلا مىگويند : « أعجزت زيدا » او را عاجز و ناتوان يافتم .

3 - ايجاد عجز و درماندگى در طرف مقابل ، در اين صورت اعجاز به معناى « تعجيز » مىباشد ، مانند : « أعجزت زيدا » يعنى او را عاجز و ناتوان نمودم .

و اما در اصطلاح دانشمندان علم « كلام » ، معنى اعجاز عبارت از اين است : كسى كه مقامى را از ناحيه خداوند براى خود ادعا مىكند ، بايد به عنوان گواه بر صدق گفتارش عملى را انجام دهد كه به ظاهر بر خلاف قوانين خلقت و خارج از مسير عادى و طبيعى است و ديگران از انجام دادن آن عمل عاجز و ناتوان هستند ، اين چنين عمل خارق‌العاده‌اى را « معجزه » و انجام دادن آن عمل را « اعجاز » مىنامند .

شرايط معجزه

شرايط معجزه

عمل خارق‌العاده را در صورتى معجزه مىنامند كه شرايط ذيل را دارا باشد :

1 - كسى كه از ناحيه خدا منصبى براى خود ادعا مىكند ، آن عمل را در مقام گواه بر صدق گفتار