اجماع (فارسى) — الصفحة ١٧١
كلام مرحوم شيخ انصارى در مسألهء اجماع
بسم الله الرّحمن الرّحيم
مقصود از تأخّر در اين فصل ، فقهاء پس از زمان شيخ مرتضى انصارى ( ره ) مىباشند ؛ زيرا با ظهور مرحوم شيخ و تحوّل چشمگير در منهج اصول مىتوان عصر پس از وى را عصر تأسيس و طرح مبانى جديده و استقرار و ثبات آن به عنوان طريق فريد و مقدّمهء موصلهء استنباط و اجتهاد ناميد . بنابراين بحث در مبانى اين عصر مىتواند به عنوان آخرين دست‌آورد افكار و آراء منقّحهء اصولى شمرده شود ؛ گرچه ما را گريز و گزيرى از نقد ريشه‌ها و علل وجودى آراء مطروحه در مسألهء اجماع نبود ، و تطويل مباحث گذشته در توجيه و تبيين همين نكته انجام پذيرفته است .
مرحوم شيخ ( ره ) در « فرائد الاصول » در تقرير مسألهء اجماع به بيان هر سه طريق اثبات آن پرداخته ، و هر يك را مورد بحث و نقد و بررسى قرار مىدهد ؛ ليكن از آنجا كه محطّ بحث در اجماع منقول قرار دارد ، و به مقتضاى طبع مسأله در باب حجّيت خبر واحد مورد بحث قرار مىگيرد ، جهت توضيح مطلب مسأله را اينچنين شروع مىكند :
كلام مرحوم شيخ انصارى در مسألهء اجماع
كلام مرحوم شيخ انصارى در مسألهء اجماع
إن الأدِلّة الخاصّة الَّتى أقاموها علَى حُجّية خَبَرِ العادلِ لا تَدُلُّ إلّا علَى حُجّية الإخبارِ عَن حِسٍّ ، لأنّ العُمدة مِن تِلكَ الأدلَّة هوَ الاتّفاقُ الحاصلُ مِن عَمَلِ