اجماع (فارسى)
- المؤلف: السيد محمد محسن الطهراني
- الوفاة: معاصر
- القسم: أصول الفقه عند الشيعة
- الناشر: مكتب وحى - قم
فهرس الكتاب
- مقدمه
- پايههاى مسائل اجتماعى نزد اقوام و ملل بر بديهيات و فطريات است
- تدوين قوانين جامعه بر اجماعيات استوار است
- ترجيح اصالت جامعه بر اصالت فرد در تمدّن جديد
- لحاظ عقل كلى در تدوين قانون قابل خدشه است
- جوهره و حقيقت انسان در آيات قرآن كريم
- شرع مقدس اسلام بر اصالت حق پىريزى شده است
- تأثير عرف جاهلى اجتماع بر احكام و قوانين جامعه
- حسّاسيت مسألهء اجماع بعنوان اصل عملى در اجتهاد
- فصل اول : مفهوم اجماع در كلمات لغويين و اهل شرع
- تشابه مفهوم اجماع با سيرهء عقلائيّه
- تأكيد آيات قرآن بر اجماع و وحدت كلمه
- نهى آيات از متابعت عقول ناقصه
- فصل دوم : اجماع بر مبناى اصول و مبادى عامه
- تمسّك اهل سنّت به روايت : لا تَجتَمِعُ امّتى عَلَى ضَلالَة بر حجّيت اجماع
- تفسير « امّت » به اجتماع اهل حلّ و عقد
- استدلال فخر رازى بر حجّيت اجماع اهل حلّ و عقد
- مغالطهء فخر رازى در مصداق اولى الأمر
- تناقض گوئى فخر رازى در استدلال بر حجّيت اجماع
- ايراد فخر رازى بر عقيدهء شيعه در مسألهء امامت
- جواب از ايراد فخر رازى در مورد عدم معرفت اولى الأمر
- پاسخ به اشكال فخر رازى در عدم انطباق آيه بر أئمّه عليهم السّلام
- اطلاق وجوب اطاعت از اولى الأمر در اخذ به روايات آنها
- تبيين روايت لا تَجتمِعُ امّتى علَى ضَلالة أو علَى خَطاءٍ
- پاسخ به استدلال عامّه در تمسّك به لا تَجتمِعُ امّتى علَى ضَلالة بر عصمت اجماع
- تأكيد رسول خدا به اجماع امّت جهت حفظ وحدت است نه اثبات عصمت
- مراد رسول خدا از طائفهاى كه قوام بر حق دارند أميرالمؤمنين عليه السّلام و شيعيان اوست
- حديث إنّ أصحابى كالنُّجوم در مورد اصحاب خاصّ أميرالمؤمنين عليه السّلام است
- استدلال اهل سنّت به روايت : ما رَأى المُسلِمونَ حَسَنًا فَهو عِندَ اللهِ عَزّوجلَّ حَسَنٌ . . . و پاسخ آن
- فصل سوم : اجماع بر مبناى اصول و مبادى شيعه
- اشارهء أميرالمؤمنين عليه السّلام به اجماع مسلمين در نامه به معاويه
- نظر علّامه در « قواعد » راجع به روايت : لا تَجتمِعُ امّتى عَلَى خَطاءٍ ، و ايراد ميرزاى قمّى بر آن
- تضعيف و تشكيك در سند و دلالت حديث : لا تَجتمِعُ امّتى عَلَى خَطاءٍ
- عدم پذيرش فقهاء حديث لا تَجتمعُ امّتى علَى خَطاءٍ را بعنوان دليل مستقلّ بر حجّيت اجماع
- مقصود از اجماع در روايت عمر بن حنظله قول مشهور است
- فصل چهارم : در بيان تعداد اقوال در انعقاد اجماع
- تبيين اجماع دخولى و اشكال وارد بر آن
- كلام سيّد على قزوينى در مراد و منظور قدما از تحقّق اجماع
- ملاك حجّيت اجماع حدسى و شمولى قاعدهء لطف مىباشد
- كلام محقّق طوسى در مورد قاعدهء لطف
- شرح علّامهء حلّى بر كلام محقّق طوسى در مورد قاعدهء لطف
- برگشت هرگونه تغيير و تحوّلى فقط به اراده و مشيّت خداوند است
- بررسى علّت غائى در نظام أحسن
- آيات دالّه بر اختلاف انسان در خلقت و مراتب كمال
- تفسير كلام مرحوم سبزوارى در مورد علّت غائيه و دفع شبههء عبثيّت
- غايت موجودات عبوديّت در برابر خداوند بوده ، و در اين مهم داراى مراتب مختلف مىباشند
- هدايت الهى منحصر در ارسال رسل و انزال كتب نيست
- بعثت انبياء و حجج الهى منّتى است از ناحيهء خداوند بر گروهى خاصّ
- شمول لطف و رحمت خداوند نسبت به مستضعفين
- اشكال به عدم لزوم ارسال رسل براى همگان به مقتضاى قاعدهء لطف و جواب آن
- خلاصهاى از گفتار در ملاحظهء ثالثه
- نقش امامت و زعامت ائمّه عليهم السّلام در هدايت بشر
- نحوهء هدايت و رهبرى ائمّه عليهم السّلام با وجود جوّ خفقان
- علل غيبت امام عصر عليه السّلام به نقل از توقيعات
- وظيفهء امام عليه السّلام اداره و اصلاح امّت اسلام است در امور كلّى
- نفس مطهّر امام عليه السّلام و احاطهء او بر افراد بشر معناى لطف پروردگار است
- كلامى از مرحوم سيّد حيدر آملى و صدر المتألّهين در ر فع محذور عبثيّت
- خلاصهاى از ملاحظهء رابعه
- بيان اصول و احكام و تفريع آنها توسط لواداران شريعت
- در كيفيّت عمل به احكام تكليفيّه و اجتهاد فقهاء تغيير و تبديلى راه نيافته است
- الزام و وجوب به نحو تكليفى آن هيچگاه متوجّه فعل ذات حق نخواهد شد
- عنوان لطف در خلقت امام عليه السّلام موجب الزام حقّ بر وجود او نمىباشد
- وظيفهء امام عليه السّلام دائماً رفع شبهات و تصحيح اشتباهات مردم در تكاليف شرعيّه نيست
- امام عليه السّلام خارج از شرائط زمان نمىتواند قدمى بردارد و اقدامى نمايد
- بداهت قاعدهء لطف نبايد موجب غفلت از جايگاه مشيّت و ارادهء پروردگار گردد
- تمسّك به روايات جهت وجوب قاعدهء لطف و عدم مدخليّت آنها در اثبات حجّيت
- اجماع كشفى و اشكالات وارد بر آن
- بزرگان ما جهت حجّيت قاعدهء لطف و اجماع خود را به تكلّف انداختهاند
- كلام مرحوم مظفّر در تحقّق اجماع نزد اماميّه
- اجماع فقهاء موجب علم به اتّحاد با رأى معصوم نمىگردد
- اهمّيت اجماع دخولى نزد فقهاء از بين سه طريق مفروض در تحقّق اجماع
- تقرير كلام سيّد مرتضى در حجّيت اجماع
- بيان مرحوم مجلسى در ردّ نظريّهء سيّد مرتضى در حجّيت اجماع
- مرحوم مجلسى اجماعات منقوله را از درجهء اعتبار ساقط مىداند
- سيرى كه فقهاء سلف در مواجهه با اجماع پيمودهاند در خلاف جهت و مبانى تشيّع است
- رعايت مقام و منزلت بزرگان دين با موازين علمى و مبانى مكتب تشيّع نبايد خلط شود
- كلام مرحوم بحرانى در تضعيف اجماع
- وقوع تناقض در دعواى اجماع از ناقلين آن
- اجماعهاى ادعا شده در كتب فقهى با تعريفى كه از آن در اصول شده تطابق ندارد
- پاسخ به ايراد مرحوم ايروانى بر كلام مرحوم بحرانى ( ت )
- فصل پنجم : آراء فقهاء شيعه متاخر در مساله اجماع
- كلام مرحوم شيخ انصارى در مسألهء اجماع
- نقد مرحوم شيخ به وجه تسميه اجماع
- اشكال مرحوم شيخ بعينه در شهرت فتوائيه هم جارى است
- ابّهت و جلالت فقها نبايد سدّ راه فقيه در وصول به قلّهء رفيع اجتهاد گردد
- نقد اجماع حسّى و دخولى توسّط مرحوم شيخ انصارى
- اشكالات وارد بر كلام مرحوم شيخ طوسى در مسألهء اجماع
- نقل كلام شيخ انصارى در انعقاد اجماع از طريق حدس و تضعيف آن
- مرحوم شيخ انصارى جميع اجماعات منقوله را از درجهء اعتبار ساقط مىداند
- ناقلين اجماع هيچگاه به آن مستقلًا به عنوان يك ظنّ معتبر شرعى نگاه نكردهاند
- نظر مرحوم آخوند در مسألهء اجماع
- بيانى از مرحوم محقّق اصفهانى در عدم حجّيت اجماع مصطلح
- كلام مرحوم نائينى در نفى اعتبار طرق مفروضه حجّيت اجماع
- اعتقاد مرحوم محقّق عراقى نسبت به بعضى از انواع اجماع
- مواردى از تأمّل در كلام و استدلال مرحوم محقّق عراقى
- انتقاد مرحوم آية الله خوئى از اجماع مدّعى در كلام سيّد مرتضى
- اشكالات مرحوم آية الله خوئى بر كلام محقّق عراقى
- انتقاد به كلام آية الله خوئى در لزوم رعايت احتياط در مقام فتوى بواسطهء اجماعات منقوله
- نتيجهگيرى از مجموع مباحث اجماع محصّل و منقول
- ايراد بر مجامع فقهى در تأسيس اصل نمودن ، قبل از ورود به بحثهاى فقهى
- فصل : ششم مختصرى درباره شهرت فتوايى
- كلام سيّد على قزوينى در تعليقهء بر « معالم » و مسألهء شهرت فتوائى
- التزام به حصول ظنّ اطمينانى فقط از طريق اجماع يا شهرت فتوائى محلّ تأمّل است
- اعتماد بعضى از بزرگان نسبت به أعاظم ثلاثه به جهت ورع و علميّت آنها
- ايجاد اطمينان براى مجتهدى از اتفاق اعاظم ثلاثه ، مستلزم قطع به حكم براى سايرين نيست
- اهمّيت استناد روايت به امام عليه السّلام
- علّت إعراض اصحاب از روايات به ظاهر صحيح السند
- علّت اختلاف در حكم در زمان ائمّه عليهم السّلام توسّط آن حضرات
- مراد از خُذ بما اشتَهَر بَين اصحابِكَ ترجيح سندى است نه فتوائى
- فحص در موضوعات و مبانى علمى از ضروريات حوزه اجتهاد و استنباط مكتب اهل بيت است