تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥
فصل در گفتگو از ثابت كردن صفات نوعيه است
ناتوان را از جنبانيدن جسم ، از جائى كه هست ، به جاهاى ديگر پيشگيرى مىكند .
و چون باطل گرديد كه جسم گونه‌هاى بودن را از انجام‌دهندهء ديگرى بگيرد چيزى بجاى نخواهد ماند . جز آن كه بودنها به واسطه صفتى ذاتى « 1 » باشد و ما همان را خواهانيم .
( 1 ) معنى