روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٥٧٩

قرائت حاج سيّد هاشم أشعارى از « ديوان مغربى » را

هر كه بى رسم و أثر گشت به كويش پى برد * من بى رسم و اثر ناشده پى مىنبرم

تا ز من هست أثر از تو نيابم أثرى * كاشكى در دو جهان هيچ نبودى أثرم

نتوانم به سر كوى تو كردن پرواز * تا ز إقبال تو حاصل نبود بال و پرم

بوى جانبخش تو همراه نسيم سحر است * زان سبب مردهء أنفاس نسيم سحرم

يار هنگام سحر بر دل ما كرد گذر * گفت : چون جلوه‌كنان بر دل تو ميگذرم

مغربى آينهء دل ز غبار دو جهان * پاك بزداى كه پيوسته درو مىنگرم « 1 »

و از جمله اين أشعار را :

منم ز يار نگارين خود جدا مانده * به دست هجر گرفتار و بى نوا مانده

نخست گوهر با قيمت و بها بودى * به خاك تيره فرو رفته بى بها مانده

فتاده دور ز خاصان بارگاه ازل * أسير خاك أبد گشته در بلا مانده

مقرَّب درِ درگاه كبريا بوده * به دست كبر گرفتار و در ريا مانده

( 1 ) همان مصدر ، ص 86 و 87