روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٥٧٧

قرائت حاج سيّد هاشم أشعارى از « ديوان مغربى » را

به هوش بودم و با اختيار در همه كار * ز من به عشوه گرى هوش و اختيار ببرد

كنون نه جان و نه دل دارم و نه عقل و نه هوش * چو عقل و هوش و دل و جان كه هر چهار ببرد

چو آمد او به ميان ، رفت مغربى ز ميان * چو او به كار در آمد مرا ز كار ببرد « 1 »

و از جمله اين اشعار را :

بيا كه كرده‌ام از نقش غير ، آينه پاك * كه تا تو چهرهء خود را به دو كنى ادراك

اگر نظر نكنى سوى من در آينه كن * تو خود به مثل منى كى نظر كنى حاشاك

اگر چه آينهء روىِ جانفزاى تواند * همه عقول و نفوس و عناصر و افلاك

ولى ترا ننمايد به تو چنان كه توئى * مگر دل من مسكين و بى دل و غمناك

تمام چهرهء خود را به دو توانى ديد * كه هست مظهر تام لطيف و صافى و پاك

چرا گذر نكنى بر دلى كه از پاكى * إذا مَرَرْتَ بِهِ ما وَجَدْتَ فيهِ سِواكْ عَلَيْهْ

وَ لَوْ جَلَوْتَ عَلَى الْقَلْبِ ما جَلَوْتَ * لأَجْلِ قُرْبَتِهِ بَلْ لِانَّهُ مَجْلاكْ

( 1 ) همان مصدر ، ص 48