روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٥٢٨

ابيات « مثنوى » در فتوّت و اخلاص أمير المؤمنين عليه السّلام

جز به باد او نجنبد ميل من * نيست جز عشق أحد سر خيل من

خشم بر شاهان شه و ما را غلام * خشم را من بسته‌ام زير لگام

تيغ حلمم گردن خشمم زده است * خشم حقّ بر من چو رحمت آمده است « 1 »

غرق نورم گرچه سقفم شد خراب * روضه گشتم گرچه هستم بو تراب

چون درآمد علّتى اندر غزا * تيغ را ديدم نهان كردن سزا

تا أحَبَّ لِلَّه آيد نام من * تا كه أبْغَضْ لِلَّه آيد كام من

تا كه أعْطى لِلَّه آيد جود من * تا كه أمْسَكْ لِلَّه آيد بود من

بخل من لِلَّهْ ، عطا لِلّه و بس * جمله لِلّه‌ام نيَم من آنِ كس

و آنچه لِلَّه ميكنم تقليد نيست * نيست تخييل و گمان ، جز ديد نيست

باز مولانا در اينجا بعد از شرح و بسط مفصّل ميرسد به اينجا كه :

گفتن پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم به گوش ركابدار أمير المؤمنين

علىّ عليه السّلام كه هر آينه كشتن أمير به دست تو خواهد بود

گفت پيغمبر به گوش چاكرم * كو بُرَد روزى ز گردن اين سرم

كرد آگه آن رسول از وحى دوست * كه هلاكم عاقبت بر دست اوست

او همى گويد بكش پيشين مرا * تا نيايد از من اين منكر خطا

من همى گويم چو مرگ من ز تست * با قضا من چون توانم حيله جُست ؟

او همى افتد به پيشم كاى كريم * مر مرا كن از براى حقّ دو نيم

تا نيايد بر من اين انجام بد * تا نسوزد جان من بر جان خَود

من همى گويم : برو جَفَّ الْقَلَمْ * زين قلم بس سرنگون گردد علم

هيچ بغضى نيست در جانم ز تو * زانكه اين را من نميدانم ز تو

( 1 ) در نسخه بدل طبع ميرزا محمودى آمده است : خشم حق بر من همه رحمت شده است . ( و در نسخه بدل طبع علاء الدّوله آمده است : خشم بر من مهر و رحمت آمده است . م )