روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٥٠٢

قرائت حضرت حدّاد اشعارى را كه مرحوم قاضى براى ايشان مىخوانده‌اند

يا رَشيقَ الْقَدِّ قَدْ قَوَّسْتَ قَدّى فَاسْتَقِمْ * فى الْهَوَى فَافْرُغْ فَقَلْبى شاغِلُ الاشْغالِ غالْ

يا أسيلَ الْخَدِّ خَدَّ الدَّمْعُ خَدّى فى النَّوَى * عَبْرَتى وَدْقٌ وَ عَيْنى مِنْكَ يا ذَا الْخالِ خالْ

كَمْ تُسَقّى زُمْرَةَ الْعُشّاقِ غَسّاقَ الْجَوَى * كَمْ تَسوقُ الْحَتْفَ مِنْ ساقٍ عَنِ الْخَلْخالِ خالْ

تا آخر ابيات را « 1 » . و از اينجا معلوم مىشود كه مرحوم قاضى تمام اين قصيدهء شيوا را از حفظ داشته است .

و از جمله اين اشعار را :

يا مَنْ بِمُحَيّاهُ جَلَى الْكَوْنَ وَ زانَهْ * الْعالَمُ فى الْحَيْرَةِ لا يُدْرِكُ شانَهُ

أخْفاكَ ظُهورٌ لَكَ عَنْهُمْ وَ أبانَهْ * اى تير غمت را دل عشّاق نشانه

عالم به تو مشغول و تو غائب ز ميانه

إيّاكَ تَطَلَّبْتُ وَ ذِكْراكَ هَوَيْتُ * مِن كُلِّ حَديثٍ بِأسانيدَ رَوَيْتُ

إنْ كانَ إلَى الْكَعْبَةِ وَ الْبَيْتِ أتَيْتُ * مقصود من از كعبه و بتخانه توئى تو

مقصود توئى كعبه و بتخانه بهانه

إنْ فى عَرَفاتٍ وَ مِناها جَسَدى دارْ * أوْ مَشْعَرِها ما لِسِواكَ خَلَدى دارْ

مَنْ مِثْلىَ مَنْ حَجَّ إلَى الْكَعْبَةِ وَ الدّارْ * حاجى به ره كعبه و من طالب ديدار

او خانه همى جويد و من صاحب خانه

( 1 ) از قصيدهء معروفه به « طَنْطَرانيّه » است كه با « معلّقات سبع » و أشعار ديگرى در يك مجموعه ، طبع سنگى و تجليد شده است و اين قصيده در بالاى صفحات آن مجموعه موجود مىباشد و سرايندهء آن را رشيد وطواط نام برده كه با آن صدر را مدح مىكند . امّا در چندين كتاب ديگر من جمله : « الكنى و الالقاب » و « كشف الظّنون » ، سرايندهء آن را أبو نصر معين الدّين أحمد بن عبد الرّزّاق طنطرانى دانسته‌اند كه در آن خواجه نظام الملك را مدح مىنمايد . ( م )