روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٤٧١
بعضى از مكاتيب حاج سيّد هاشم حدّاد به خطّ خود براى حقير
سفر پنجم حقير به أعتاب عاليات در سنهء 1389 هجريّهء قمريّه
خداوند نصيب فرمود براى زيارت دههء عاشورا تا اربعين و تا زيارت أمير المؤمنين عليه السّلام در هفدهم ربيع الاوّل مشرّف بودم و مجموع اين سفر هشتاد روز به طول انجاميد .
بعضى از مكاتيب حاج سيّد هاشم حدّاد به خطّ خود براى حقير
بعضى از مكاتيب حاج سيّد هاشم حدّاد به خطّ خود براى حقير
بنده براى ايشان نامه بسيار ميفرستادم ، معذلك هميشه ميفرمودند : نامه بفرست و نامهات را قطع مكن گرچه من حال و خلق جواب ندارم و منتظر جواب هم نباش . جوابهائى كه بعضاً ايشان ميدادند غالباً به إملاء ايشان و خطّ بعضى از رفقا بود ، و خيلى به ندرت خودشان پاسخ مينوشتند و يا نامهاى مستقلّ ميفرستادند . و شايد در مدّت 28 سال ارادت حقير تا رحلتشان مجموع نامههائى را كه براى بنده فرستادهاند ، از بيست عدد تجاوز نكند . معذلك همهء آنها محفوظ و جميع جوابها و نامههائى را كه به خطّ رفقاست محفوظ مىباشد . نامههاى ايشان هم بسيار مختصر است . اينك چند نامه را كه قبل از اين سفر مرحمت فرمودند در اينجا نقل مىكنيم 1 - :
بِسمِهِ تَعالَى
إلَى جَنابِ سَيِّدى الْمُحْتَرَم السّيّد مُحَمّد حسين الْعالِمِ الرَّبّانىّ ، أسْألُ اللهَ أنْ يَزيدَ فى دَرَجاتِكَ . السَّلامُ عَلَيكَ وَ عَلَى أهْلِ بَيْتِكَ جَميعًا وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ ، ثُمَّ عَلَى جَميعِ الرُّفَقاءِ فَرداً فَرداً .
من به هر جمعيّتى نالان شدم * جفت بد حالان و خوش حالان شدم