روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٢٩٧

كلام حضرت حدّاد : دو چيز فضاى اصفهان را صاف نگه داشته است

ميفرمودند : فضاى اصفهان را دو چيز ، صاف نگه داشته است : وجود

وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ . در اين وقت دقيقه‌اى از وظائف و طاعات مقرّرهء واجبه و مندوبه را فرو گذار ننمايد تا به مرور ، روح قدسى قوّت گيرد . و نَحنُ نُؤيِّدُ روحَ القُدْسِى بِالعَمَل الصّالِحِ ؛ وَ العملُ الصّالِحُ بَعضُهُ مِن بَعضٍ . و شرح صدرى بهم رسد . و پيوسته نور عبادات بدنى و نور ملكات نفسى تقويت يكديگر نموده نُورٌ عَلى نُورٍ شود ؛ الطّاعةُ تَجُرُّ الطّاعةَ . و احوال سابقه در اندك زمانى به مرتبهء مقام رسد و ملكات حسنه و اخلاق جميله حاصل شود و عقائد حقّه را رسوخ كامل بهم رسد ، و ينابيع حكمت از چشمهء دل به زبان جارى گردد ، و به كلّى رو از غير حقّ بگرداند . در اين هنگام هرگاه از زمرهء سابقين باشد ، جذبهء عنايت او را استقبال كند و خودى او را گرفته در عوض ، ما لا عينٌ رَأتْ وَ لا أُذُنٌ سَمِعَتْ و لا خَطَرَ على قَلبِ بَشرٍ كرامت فرمايد . و حقيقت إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ و إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى را بعينه مشاهده نمايد ؛ « إذا أرادَ اللهُ بِعَبْدٍ خَيْراً فَتَحَ عَيْنَ قَلْبِهِ » را مشاهده نموده سالك مجذوب شود . إلَهى تَرَدُّدى فى الآثارِ يوجِبُ بُعْدَ الْمَزارِ ؛ فَاجْذِبْنى بِجَذْبَةٍ توصِلُنى إلَى قُرْبِكَ ، و اسلُكْنى مَسالِكَ أهْلِ الْجَذْبِ ، وَ خُذْ لِنَفسِكَ مِن نَفْسى ما يُصْلِحُها . جَذبَةٌ مِن جَذَباتِ الرَّبِّ تُوازى عَملَ الثَّقَلَيْن . ز سوداى بزرگان هيچكس نقصان نمىبيند . طالع اگر مدد كند ، دامنش آورم به كف * ار بكشم زهى طرب ، ور بكشد زهى شرف ما بدان مقصد عالى نتوانيم رسيد * هم مگر لطف شما پيش نهد گامى چند تا به دنيا فكر اسب و زين بود * بعد از آنت مركب چوبين بود تا هبوبِ نسايمِ رحمت او را به كداميك از جزائر خالدات بحرين جلال و جمال كه در خور استعداد و لائق حسن سعى او بود رساند . إنّ لِلَّهِ تَعالَى فى أيّامِ دَهرِكُمْ نَفَحاتٍ ، ألا فَتَعرَّضوا لَها . مراتب مزبوره منازل سير إلى الله و مجاهدهء فى سبيل الله است ؛ يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ . بعد از آن إنَّ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا كه سفر السّير فى الله است خواهد بود ، و ذكر آن ضرور نيست بلكه مضرّ است . درِ دير مىزدم من ز درون صدا برآمد * كه تو در برون چه كردى كه درون خانه آئى الإيمانُ مَراتِبُ وَ مَنازِلُ لَوْ حُمِّلَتْ عَلى صاحِبِ الإثْنَينِ ثَلاثَةٌ لَتَقَطَّعَ كَما تَقَطَّعَ الْبيضُ عَلَى الصَّفا . رَحِمَ اللهُ امْرُؤٌ ( امْرَءًا - ظ ) عَرَفَ قَدْرَهُ وَ لَم يَتَعَدَّ طَورَهُ . چون نديدى شبى سليمان را * تو چه دانى زبان مرغان را فَخُذْ ما آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ . و لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ