روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ١٩٦

فعل اولياء خدا حجّت است

حضرت آقا و خودشان تهيّه نموده بودند .

آن محلّ گرچه نسبةً واسع بود ، امّا براى جميع رفقا قدرى ضيق بود . فلهذا مكان ديگرى را هم ضميمه نمودند و حضرت آقا در اين مدّت ده روز در هر دو محلّ رفت و آمد و تردّد داشتند .

هفت شوط طواف حاج سيّد هاشم بر دور ضريح حضرت امام رضا عليه السّلام

قاعدهء حضرت آقا اين بود كه در هنگام تشرّف به حرم مطهّر غسل ميكردند ؛ و در وقت ورود ، هميشه درِ صحن را مىبوسيدند و پس از آن ، درِ كفشدارى و درِ رواق و درِ حرم را مىبوسيدند ؛ و پس از اذن دخول ، عتبهء مباركه را مىبوسيدند و وارد مىشدند و بدون خواندن زيارت ، اوّل هفت شوط طواف از جانب چپ مىنمودند ، سپس زيارت مىنمودند ، و در بالاى سر و يا هر محلّى كه ممكن بود نماز ميگزاردند .

و حقير هم با جميع رفقائى كه با ايشان مشرّف مىشديم ، در معيّت ايشان به همين نحوه و كيفيّت چهارچوب درها را مىبوسيديم ، و هفت شوط طواف مىنموديم و سپس زيارت و نماز زيارت را بجاى مىآورديم .

فعل اولياء خدا حجّت است

و چون فعل أولياى خدا حجّت است ، تا به حال رويّهء حقير هم در زيارت ، از بوسيدن درها و طواف به همين نحوه بوده است . يعنى تا زماني كه دور ضريح مطهّر را حائل نگذارده بودند كه قسمت مردها از زنها مجزّا گردد ، تقريباً مدّت چهارده سال ، حقير تابستانها و بعضى اوقات ديگر چون شهر رجب ، و يا احياناً بيست و سوّم ذىالقعدة الحرام كه توفيق زيارت عنايت مىشد ، دور قبر مطهّر همين هفت شوط طواف را مىنمودم ؛ و بناءً بر متابعت از حضرت آقاى حدّاد مطلب چنين بوده است .

و امّا براى توضيح اين مطلب ، چه دربارهء طواف ، و چه دربارهء بوسيدن عَتَبهء مباركه براى سائر اخوان دينى و أخِلّاءِ روحانى ناچارم از اينكه بحثى فقهى در اين باره بنمايم ، تا جواز طواف ، و جواز بوسيدن عتبه در هر يك از مراقد شريفهء ائمّهء