روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٨٠

قرائت حضرت حدّاد اشعار « مثنوى » را در غفلت عامّهء مردم از عاشورا

روى محاسن شريفشان ميريزد .

قرائت حضرت حدّاد اشعار « مثنوى » را در غفلت عامّهء مردم از عاشورا

قرائت حضرت حدّاد اشعار « مثنوى » را در غفلت عامّهء مردم از عاشورا

چند بار از روى كتاب مولانا محمّد بلخى رومى ، اين اشعار را با چه صوت و آهنگ دلنوازى ميخواندند كه هنوز كه هنوز است آن صدا ، و آن آهنگ ، و آن اشكهاى سيلاب‌وار در خاطره مجسّم ؛ و تو گوئى : اينك حدّاد است كه در برابر نشسته و كتاب « مثنوى » را در دست دارد :

زادهء ثانى است احمد در جهان * صد قيامت بود او اندر عيان

زو قيامت را همى پرسيده‌اند * كاى قيامت ! تا قيامت راه چند ؟

با زبان حال مىگفتى بسى : * كه ز محشر حشر را پرسد كسى ؟

بهر اين گفت آن رسول خوش پيام * رمز موتوا قَبْلَ موتوا « 1 » يا كِرام

همچنان كه مرده‌ام من قبل موت * زان طرف آورده‌ام اين صيت « 2 » و صوت « 3 »

پس قيامت شو قيامت را ببين * ديدن هر چيز را شرط است اين

تا نگردى اين ندانيّش تمام * خواه كان انوار باشد يا ظلام

عقل گردى عقل را دانى كمال * عشق گردى عشق را بينى جمال

نار گردى نار را دانى يقين * نور گردى هم بدانى آن و اين

گفتمى برهان بر اين دعوت مُبين * گر بدى ادراك اندر خورد اين

هست انجير اين طرف بسيار خوار * گر رسد مرغى قُنُق « 4 » انجيرخوار

در همه عالم اگر مرد و زنند * دم به دم در نزع و اندر مردنند

اين سخنها را وصيّتها شِمر * كه پدر گويد در آن دم با پسر

تا برُويد رحمت و غيرت بدين * تا ببرّد بيخ بغض و رَشك و كين

( 1 ) رمز موتوا ، اشارت به حديث نبوى است كه فرموده‌اند : موتوا قَبْلَ أنْ تَموتوا . يعنى « بميريد پيش از آنكه به موت طبيعى بميريد . » يعنى موت اختيارى گزينيد تا حالت مردگان نبينيد ! ( تعليقه ) ( 2 ) صيت : آوازه ( 3 ) . صوت : صدا . ( 4 ) قُنُق ( به تركى ) ميهمان