روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — الصفحة ٦٨
شرح حالات تجرّدهاى ممتدّه و مستمرّهء آقاى حدّاد
شرقيّه « 1 » رفتم ؛ ولى در اين روزها فقط يك بار توفيق تشرّف به حرم مطهّر دست ميداد . و غالباً با ايشان پيرامون مباحث علمى و اجتماعى و كيفيّت درد و راه علاج مسلمين صحبت بود
جريان احوال آقاى حدّاد در سفر حقير در سنهء 1381
جريان احوال آقاى حدّاد در سفر حقير در سنهء 1381
چون حاج عبد الزّهراء خبر ورود مرا به كربلاى معلّى رسانيده بود ، حاج محمّد على حضرت حاج سيّد هاشم را براى زيارت به كاظمين عليهما السّلام مىآورد ؛ و در چند روز درنگ در آنجا هم خيلى از محضرشان بهرمند شديم . حال آقاى حدّاد در آن‌وقت به قسمى بود كه بكلّى از عالم طبيعت انصراف داشتند ؛ نه گرسنگى را ادراك ميكردند نه طعم غذا را ، نه صدائى را مىشنيدند مگر با بلند سخن گفتن و تكرار بعد از تكرار . و اگر بتوانيم تصوّر كنيم خلع بدن را در روزهاى متمادى و ماه‌هاى متوالى متناوباً ، نمونهء عينى و خارجى آن وجود آقاى حدّاد بود )
شرح حالات تجرّدهاى ممتدّه و مستمرّهء آقاى حدّاد
شرح حالات تجرّدهاى ممتدّه و مستمرّهء آقاى حدّاد
شبها در منزل آقاى حاج عبد الزّهراء كه در بناهاى جديدُالإحداث در كاظمين بود و از هر طرف به باغهاى خرما و پرتقال محاط بود ، و در روى زمين هم خُضروات و سبزيجات كاشته بودند بسر مىبرديم . هوا بسيار ملايم و لطيف بود ، و با آنكه در ماه‌هاى اوّل بهار بود ، لازم بود شبها انسان از روپوش و پتو استفاده كند . فِراش آقاى حدّاد را داخل اطاق پاى پنجرهء مشرف به باغهاى بيرون انداخته بودند ؛ و پنجره باز بود و من هم در جنب ايشان خوابيده بودم . صبح كه شد حضرت آقا فرمودند : من ديشب تا به صبح سرما خوردم . چون در به دو خواب هوا ملايم بود و پتو را روى خود نينداختم ، در نيمه‌هاى شب هوا سرد ، و من سردم شد بطورى كه خوابم نمىبرد . خواستم برخيزم و در پنجره و شبّاك را ببندم ، ديدم قدرت بر حركت ندارم ؛ خواستم پتو را از پائين پا بردارم و
- نوهء دائى پدر ما مىباشند ( 1 ) كرّادهء شرقيّه در مشرق دجله است و كرّادهء مريم در مغرب آن .